donderdag 19 februari 2009

Estadio Azteca!! América vs. Atlas

JAJAJA, gisteren was het al zover, mijn eerste bezoek aan een voetbalstadion in Mexico...en zoals jullie waarschijnlijk allen weten vind ik dat altijd geweldig. EN nu zelfs naar het op twee na grootste stadion van de wereld...Estadio Azteca met een capaciteit van 105.000 bezoekers (zie lijst onder voor de top 10). De wedstrijd die op programma stond was tussen de thuisspelende club América en Atlas...hier wel gezien als een interessante pot. Ik ben er naartoe gegaan samen met Pepe(collega), zijn zoon Leo van 3, Phelipe en Angel. En t kaatje kostte slechts 100 pesos, omgerekend ongeveer 5,50 euro!!
De wedstrijd zelf was helaas behoorlijk slecht, waarbij Atlas tot 2 minuten voor tijd met 1-2 voor stond en t publiek dus niet erg tevreden was. Maar de laatste minuten en extra tijd waren dubbel zo amusant. Eerst in de 89e minuut uit een vrije trap de 2-2...gekkenhuis!! En vervolgens in extra tijd nog eens 2 rode kaarten nadat twee spelers elkaar flink telijf gingen....en dat was natuurlijk spectakel!! Daardoor liepen we uiteindelijk allen toch met een voldaan gevoel t stadion uit, ookal was de match dus grotendeels niet best.... Het stadion daarentegen was enorm groot, en deels daardoor ook half leeg. Ik heb al een afspraak dat als de Seleccion (mexican team) hier een wedstrijd zal spelen dat ik dan ook heen kan...en dan schijnt t altijd bomvol te zijn....ben wel erg benieuwd wat dat op zal leveren!!!!









Filmpje van het stadion, hoop dat hierbij duidelijk wordt dat t stadion nogal enorm is


En hier een filmpje van de 2-2 in de laatste minuut...gekkenhuis dus!!!

Un buen fin de semana

Beste mensen, vorig weekend was weer een topweekend, zoals tot nu toe elk weekend hier. Vrijdagavond begon met een feestje bij een collega thuis waar we met een groepje mensen van werk heen zijn gegaan. Ik moet zeggen, dit was het minst leuke onderdeel van het weekend, want ze waren voornamelijk rond de 30, getrouwd en lulden met soms 5 man tegelijk half lachend in t spaans over van alles en nog wat. Kortom, ik begreep er geen zak van, en ik was om 1 uur in de nacht er wel klaar mee, maar bleef nog tot 3.30. Hoop dat ik er volgende keer meer van ga begrijpen.... De dag erna was t weer tijd voor een potje voetbal, waarbij we dit keer aan mochten treden tegen het altijd lastige ´Vodka´team.... Ik mocht weer in de basis beginnen gelukkig en tot groot genoegen van allen en mijzelf was het een schot van mij die de openingstreffer betekende. Mijn eerste goal voor het team, altijd belangrijk.... Uiteindelijk werd het gek genoeg 6-6 met iets van 8 penals in de speeltijd, aangezien ja na 5 overtredingen een penal tegen krijgt en daarna al na 3 fouls. Kortom, t was een harde pot. Na officiele speeltijd kwamen er penals die we uiteindelijk wisten te winnen, en dus 3 punten erbij!!

Een teamfoto direct na de zwaarbevochte overwinning op het ´vodka´team...6-6 en winst na penals

Na de match ben ik met de metro naar San Antonio gegaan waar ik na een uur rondlopen in de buurt en een menu van KFC ,Tammy en haar moeder Leti ontmoette (Tammy is 1 van de tweelingzussen die ik het weekend daarvoor al ontmoet had bij mn oom en tante). Vervolgens zijn we bij de oma geweest waar ik gelukkig ff t zweet van t voetballen kon wegwerken middels een heerlijke douche en waar we verder een lekkere lunch hebben gegeten. Was erg gezellig, aangzien de zus van de oma, de broer van Leti en zijn vrouw en kleindochter er ook waren. Zeer vriendelijke mensen en denk dat ik daar nog wel weer es heen ga komende maanden.

oma, vrouw van de broer van Leti, me, zus van oma, Leti (moeder van Tammy), Tammy, kleindochter

Vervolgens zijn we naar het noorden van de stad gegaan waar de moeder en haar man (Guillermo, collega van werk) en de twee dochters wonen waar vandaan we een uurtje later vertrokken met een groep vrienden naar een club (naam vergeten) in het park bij Chapultepec. Was erg leuk daar, ookal was er niet echt de mogelijkheid voor fatsoenlijk dansen aangezien er meer een sfeer hing van lux, hip, lounch en verder waren er veel tafeltjes waar gasten met veel geld flessen alcohol kochten wat veel mooie vrouwen aantrok. Desalniettemin hebben we een erg leuke tijd gehad met de nodige tequilla en michelada´s (bier, lemon, maggi en soort tabasco met een laag zout op de rand van het glas). Hieronder nog even twee foto´s vanuit de club, waarbij ik bij 1 van de twee toch wel de gelukkige lange mannelijke nederlander kon zijn, niewaar?



En zondag zijn we met zn 5en (Tammy, Paola, Leti, Guillermo en ik) naar Tepozotlán geweest waar er weer echt een vakantiesfeer hing. Heerlijk weer, gezellige markt, mooie kerk en heerlijk eten. Heb veel plezier gehad met hun allen, veel gepraat en lol gehad. Zijn echt super aardige mensen die me overigens al hebben uitgenodigt om de komende tijd nog meer dingen te gaan doen, ik ben er altijd welkom. Voelt al beetje als familie in Mexico, best raar maar wel erg leuk!

Hier nog ff een filmpje van de markt in Tepozotlán:




zaterdag 14 februari 2009

Mi Casa

Om een indruk te geven van mijn kamer heb ik hier ff een filmpje die het wel duidelijk maakt denk ik. Heb m gemaakt nadat ik terug kwam van werk en t al schemerig was, dus beeld is niet perfect....misschien komt er nog wel een keer een betere. Maar goed, kiek moar eem!!



een leuk kerkje, 100 meter van mn huis
Koffiezaak waar elke avond veel mensen zijn, leuke sfeer en lekkere koffie


mijn straat waar ik ook elke dag op de bus stap links op de hoek
Het huis waar ik woon, ergens achterin deze foto en boven is mijn kamer

woensdag 11 februari 2009

El fin de semana pasado

Bij deze zal ik ff kort vertellen wat ik beetje heb uitgespookt mijn eerste weekend na een week werken. Tijdens de week had ik hier en daar al geinformeerd naar de mogelijkheden om in het Fermaca voetbalteam te kunnen spelen. Het was mogelijk, alleen niet deze zaterdag al, omdat ik eerst geregistreerd moest worden. Als ik niet zou komen die zaterdag, zou ik al uit t team liggen...hahaha, grapjassen. Maar goed, ben heen geweest en een paar euro betaald, maar toen bleek dat er een speler te weinig was en dus werd me alsnog een shirtje toegegooid. Moest ik daar aan de bak op mn afgesleten allstars, hahaha. Maar was erg leuk om te doen, ookal was het erg zwaar doordat de stad hoog ligt (+/- 2200 meter), ik een winterklimaat gewend ben en t hier midden op de dag onder een warme zon was, en ik al weer een tijdje niet meer gevoetbald of uberhaupt gesport had. Het potje van 2*20 min op een kunstgrasveld 7 tegen 7 hebben we wel mooi met 5-2 gewonnen, met als leuk momentje een kopbal van mij op de paal.....naja, komende zaterdag is de volgende pot, ben benieuwd.

Ben rechtstreeks vanaf voetbal doorgerezen naar Tepoztlan, naar oom en tante. Daar aangekomen bleek een collega van het werk op bezoek te zijn samen met zn vrouw, twelingdochters en een vriend van 1 van die twee meiden. Vervolgens heerlijk gegeten met zn 7en aan een grote ronde tafel in de buitenlucht. Na t eten zijn we met zn allen naar een kunst presentatie geweest met het onderwerp `eten`, op loopafstand en gepresenteerd door een mevrouw uit London, die inmiddels al een tijdje in Tepoztlan woont. Kan niet anders zeggen dat ik dat zelfs erg interessant vond. Aan de hand van vele schilderijen werd de geschiedenis van eten behandeld, zoals locaties, opstelling van eetruimtes in paleizen, keukens, tafels, ingredienten en noem ook maar op. Verder leuk contact opgedaan met die twee meiden, die me inmiddels uitgenodigd hebben om zaterdag met hun mee te gaan naar een club ergens aan een meer in een park in DF (Mexico City). Ben ik erg blij mee, want ben wel erg benieuwd naar t uitgaansleven hier en mooie kans om meer nieuwe contacten op te doen..

Na een goede nachtrust ben ik zondag met Anneke en Aad naar een kleine markt geweest in de buurt waar we veel groente en fruit hebben ingeslagen voor belachelijk lage prijs. Vervolgens zijn we wat rond gaan rijden, waarbij we ondermeer werden verrast door een kudde koeien die gewoon midden op de weg de boel soort van blokeerden. Zie t flimpje hieronder:



Na nog een uurtje weer bij hun huis te zijn geweest, zijn we met zn drieen doorgereden naar Cuernavaca (>1 uurtje rijden) waar we een bezoekje hebben gebracht aan het weeshuis waar mn tante al zeker 4 jaar bijna wekelijks langsgaat om voor een paar uurtjes een leuk projectje te doen met die kinderen, zoals tekenen, knutselen en noem maar op. Het was erg leuk om er t zijn geweest, en die kinderen zijn allemaal zo dankbaar en zueren helemaal nergens over. En ze kijken je allemaal aan met hun blije oogjes, tsja, deed me toch wel wat. Naast het meekijken met het projectje heb ik met een aantal kids nog beetje gevoetbald. Volgende keer als ik heen ga denk ik dat ik een mooie bal meeneem, want al de ballen waren lek...


Aangezien t al wat laat werd zijn we doorgereden naar het centrum waar we een aantal uur heerlijk gegeten hebben bij een restuarant en waar we lang en goed hebben gepraat over van alles en nog wat. Erg leuk, aangzien we elkaar op die manier ook steeds beter leren kennen, wat er in de vele jaren hiervoor eigenlijk nooit echt van gekomen was aagezien ze al erg lang in Amerika en nu dus Mexico wonen en ik ook niet veel contact had gezocht via mail enzo. Eigenlijk zou ik vanuit daar met de bus terug gaan richting el DF naar mn kamer, maar het was zo gezellig dat ik uiteindelijk besloot toch weer mee terug te gaan naar hun huis voor nog een glaasje alcohol en leuke gsprekken bij de open haard. Heerlijk!!!

Kortom, ik kan niet anders zeggen dat ik het een super weekend vond. Ik hoop dat er nog vele van dit soort weekenden zullen volgen!! En met komend weekend direct vrijdag na t werk een uitje met collega`s van t werk en zaterdag een pot voetbal, een bezoek aan het historisch centrum en in de avond en nacht op stap in deze gigantische stad zal dat volgens mij wel goed gaan komen...

dinsdag 10 februari 2009

La primera semana en DF

Jaja, ik zit inmiddels al weer ruim een week in Mexico en ik heb ontzettend veel nieuwe dingen meegemaakt en leuke mensen ontmoet en dus ook mn eerste werkweek gehad. Ik moet natuurlijk nog wel enorm wennen aan deze stad die, voor overigens door de meesten van jullie (inclusief mijzelf voor mijn komst hier) México City genoemd wordt. Dit wordt hier niet als hetzelfde gezien. De benaming Ciudad de México wordt nauwelijks gebruikt, en voor Mexicanen heeft deze stad simpelweg de naam 'México', 'La Ciudad' of EL DF ("day effay") - the Distrito Federal. Het land wordt dan ook vaak 'La República' of soms in gesprekken 'La Patria' genoemd.

Tot zover dan de korte cultuur-les. Zoals in mijn vorige bericht al te zien was ga ik dus elke dag met de bus heen en weer naar mn werk, wat op de eerste twee dagen na eigenlijk toch best makkelijk is. Zodra je t weet is het easy, maar t probleem blijft dat je het openbaar vervoer niet zomaar even snapt. Elke buslijn heeft wel een bestemmingsnaam op het raam, maar wat de tussenstations zijn, of wanneer ze komen blijft een raadsel. Ben benieuwd hoe ik over een paar maanden denk over deze stad, en hoeveel ik gezien zal hebben.

Het werk is erg leuk, met ontzettend aardige, gezellige collegas van alle leeftijden. Vanaf de eerste dag maak ik al met iedereen die ik tegen kom even een praatje en schud ik de hand of in geval van een vrouwelijk persoon een kus op de wang wat hier gebruikelijk is. Geregeld komt het voor dat ik zeker een uur helemaal niet werk, maar gewoon bij anderen langs ga om te praten over van alles en nog wat. Kortom, ik leer de mensen goed kennen en ga mede daardoor met veel plezier naar mn werk elke dag. Qua werk ben ik de financiele administratie van een groot infrastructureel project aan het doornemen en optimaliseren door het overzichtelijker te maken en de slordige fouten eruit te halen. Hierbij is het erg interessant voor me, aangezien er ergens in April een soortgelijk project van start zal gaan en ik, samen met Adriana, een meid van geloof 25 jaar, zal proberen van begin af aan alles administratief gezien efficient op te zetten aan de hand van uitgebreide en gelinkte excel-files. Kortom, ik geloof dat ik ook nog wel van waarde zal kunnen zijn in de komende maanden, wat me erg goed doet.

Verder is qua contacten in t bedrijf erg leuk dat je bij de ingang bij de poort elke dag al een praatje maakt met de portier, vervolgens bij de binnenkomst in het halletje met de telefonisten praat en daarna al de kamertjes langs gaat en kort (of wat langer) ff gedag zegt. Verder is er iemand die het terrein schoon houdt, genaamd Victor, ook wel "Don Vic" van een jaar of 60 schat ik. Dan heb je nog de koffieman bij de naam Angel, die tegelijkertijd coach is van het Fermaca voetbalteam. Aparte vogel die niet wil dat andere mensen in het bedrijf het koffiezetapparaat gebruiken, omdat hij denkt dat hij de enige is die het kan. En erg leuk is de kok, bij wie ik steeds ff binnen loop voordat ik aan tafel ga voor het dagelijkse 3-gangen menu als lunch. Deze kok, Pollo, is een ontzettend aardige en gezellige kerel die me steeds laat zien wat de dag erna op het bord zal komen. Erg leuk.... en zo zijn er nog wel meer...

Mijn kamer waar ik vorige week dinsdagavond na mn werk naartoe ben gegaan met al mn spullen is in een gezellige, traditionele en zeker ook welgestelde en relatief veilige wijk in DF. Er zijn erg veel eetgelegenheden, winkeltjes, en standjes op straat waar van alles te zien en te koop is. De sfeer is erg gemoedelijk en prettig om in rond te lopen. Dus daar heb ik zeker geluk mee, want er zijn vele wijken in DF die zeker niet zo gezellig maar voornamelijk ook veilig zullen zijn. Goed, ik woon bij een vrouw (+/-55 jaar) en haar zoon (34) in huis. Of eigenlijk niet echt in huis, aangezien ik via een zijgangetje door het huis in de keuken terecht kom en daar vervolgens via de achterdeur en een 2 verdieping hoge wenteltrap aankom bij mijn kamerdeur (buiten dus). De kamer zelf is denk ik ongeveer 15 m2 waarvan 4m2 douche en toiletruimte is. Verder staat er een bed met een dun en hard matras (ja, boys from Korea, als jullie dit lezen, het is netzo als op de campus van Ajou), een grote soort van inbouwkast met twee grote schuifdeuren, een bureautje met stoel (waar ik nu op zit) en een koelkast. In principe dus alles wat ik nodig heb.

Goed, ik denk dat jullie wel weer moe zullen zijn van dit lange verhaal dus ik laat mijn querty-toetsenbord maar weer es met rust. Binnenkort zal ik wat foto's toevoegen van mijn kamer en van mijn werk. En wie weet willen mensen wel op de foto, zoals de mensen zie ik hierboven heb beschreven....

Voor nu, weltrusten allemaal (of goedemorgen als dat beter uitkomt....)

Saludo de México!!

zaterdag 7 februari 2009

La ciudad, mi casa y la oficina

Dat Mexico City groot is weten we allemaal wel denk ik. Het behoort tot 1 van de grootste, als niet DE grootste stad van de wereld. Maar als je er vervolgens in komt te wonen zoals mij nu overkomt, dan is t echt heel raar. Het is gewoon niet te bevatten. Deze week was mijn eerste werkweek en elke ochtend ga ik met openbaar vervoer naar het werk, waar ik door de enorme chaos die er hier vooral in spitsuur heerst er ongeveer 25 minuten over doe met de bus. Dat was voor mijn gevoel toch ook best wel een redelijke afstand. MAAR, nadat ik vanmiddag een kaart van de stad had aangeschaft kwam ik toch tot een andere conclusie. Het gebied waar ik nu een paar dagen in leef tussen werk en huis stelt echt nog helemaal niets voor vergeleken met de gehele stad. Om jullie hier ook een indruk van te geven heb ik hieronder wat plaatjes toegevoegd die ik met paint heb bewerkt. Na deze bekeken te hebben denk ik dat jullie wel ongeveer kunnen indenken dat ik het gevoel heb dat ik deze stad nooit goed zal gaan kennen.

Vooral als je nagaat dat het openbaar vervoer hier echt 1 groot raadsel is, en dat alles nou niet bepaald makelijk te bereiken is. Nergens op straat is iets te zien van bushaltes of indicaties welke lijnen er rijden en wat de haltes zijn. Overal rijden bussen in t, voor mij in ieder geval, wilde weg waarbij je zo ongeveer op elke hoek van de straat in kan stappen mocht de bus stil staan...wat erg vaak gebeurt aangezien het verkeer constant vast zit. Verder zijn er wel metrolijnen, maar voor zover ik weet liggen de haltes behoorlijk ver uitelkaar, waardoor ze niet direct handig lijken. Bovendien heb ik begrepen dat de metro's stamp en stampvol zitten, zoals we allen vast wel een beeld hebben bij metro's in Tokyo. Kortom, het is een chaos...maar desalniettemin geniet ik wel van de stad....of eigenlijk dat mini stukje waar ik tot nu toe in heb rondgedarteld.

Je kan klikken op de afbeeldingen voor een grotere weergave!!

Overzicht van het gebied tussen werk (rode stip) en mn huis (blauwe stip) in Mexico DF

2 foto's aanelkaar (voor- en achterkant) van de kaart die ik heb gekocht met daarin t gebied tussen werk en huis. De kaart is aanelkaar ongeveer 2 bij 3 meter, ga maar na...

En hier nog kaartje van google maps van 't zelfde gebied als de kaart die ik heb gekocht

woensdag 4 februari 2009

Pelicula de casa

Hier nog even een leuk filmpje van het huis waar ik afgelopen weekend heb verbleven, dus bij mn oom en tante. Komend weekend zal ik er vermoedelijk wel weer heen gaan en verder komend half jaar geregeld, mocht ik geen andere reis-mogelijkheden hebben. Goed, kijk maar ff zou ik zeggen en je zal zien dat de omschrijving `paradijs` behoorlijk in de buurt komt....


maandag 2 februari 2009

Las primeras días en México

Afgelopen vrijdagavond rond uurtje of 7 zette ik eerste voet op mexicaanse bodem, waarna het zowat 2 uur heeft geduurt voordat ik buiten de airport stond. Ik kwam er dus direct al achter hoe de mexican style is, heb geduld en dan komt t vanzelf goed.... Erg leuk heb ik tijdens de vlucht lang gesproken met mijn buurman, die aanvankelijk mexicaans leek, maar bleek een duitse jongen (Guillermo, 26) te zijn met een mexicaanse moeder. Hij zal voor 6 maanden gaan werken voor Volkswagen in Puebla, een stad 2 uur ten zuid-oosten van Mexico City. Kortom, onze situaties kwamen behoorlijk overeen en is dus voor ons ook een reden om de komende tijd contact te houden en in het weekend dingen te gaan ondernemen. Dus dat zit al wel snor!

Zijn Mexicaanse vriendin stond te wachten op t vliegveld en nadat Guillermo na een kwartiertje met zijn chauffeur mee moest naar Puebla ging zn vriendin met mij mee om te helpen met het vinden van de bussen en dergelijke, zeer vriendelijk en ideaal natuurlijk. Helaas kon ze nauwlijks engels, dus het was voor mij de eerste goede test voor mijn spaans.... En ondanks dat we uiteindelijk elkaar wel begrepen op vele punten werd het voor mij duidelijk dat er nog enorm veel te leren valt voor mij wat betreft de spaanse taal....Voy a estudiar mucho las proximas semanas!!!

Tegen een uurtje of 12 kwam ik na een ongeveer 3 uur durende busreis (welke 2 keer langer duurde dan normaal doordat t vrijdag was, er een soort demonstratie in de City was en het maandag/vandaag een vrije dag is waardoor meer mensen de stad verlieten) aan in Cuernavaca waar mijn oom mij oppikte om vervolgens nog eens een klein uur door te rijden per auto naar Tepoztlan, het stadje waar mijn oom en tante wonen. Daar aangekomen heb ik een korte rondleiding gekregen over waar ik zou slapen en vervolgens na een wijntje en wat crackers met kaas ben ik mijn kussen gaan opzoeken.....eindelijk lekker slapen!

Zonder er nu een enorm gedetaileerd verhaal van te maken zal ik kort vertellen over de 2-3 dagen die ik tot nu toe heb doorgebracht hier. Ten eerste is het hier in 1 woord geweldig. Het is zo ontzettend mooi, de natuur, het huis, het stadje. Er is overal waar je maar kijkt 'leven', er gebeurt echt overal wel iets. Het is echt fascinerend om alles te zien als je met de auto hier tochtjes maakt door het stadje of naar Cuernavaca. En zoals bekend voor velen waarschijnlijk is hier haast niets georganiseerd. Een chaos kun je wel zeggen, waar overal lukraak huisjes zijn gebouwt in allerlei bouwstijlen van hutjes tot grote casas, overal zie je straathonden, paarden en ga zo maar door. Nogmaals, ik vind t tot nu toe een soort van paradijs hier waar het heerlijke zonnige warme droge weer natuurlijk ook erg meehelpt.

Na deze 3 dagen van vakantie en leuke tijd doorbrengen met mijn oom (mn tante zal over 2 uurtje terug komen uit Houston dus die zie ik dan pas voor t eerst) zal ik morgen in de ochtend dan toch echt aan de bak moeten bij het bedrijf Fermaca. Ik ben enorm benieuwd wat me te wachten staat de komende tijd en heb erg veel zin om van alles te leren. In de loop van de middag of avond zal ik met mijn spullen naar mijn appartement worden gebracht, dus ook dat is wel ff spannend wat het me zal brengen. En dan zit deze jongen dus echt in zn eigen habitacion in 1 van de grootste steden van de wereld.....wat kan het leven toch geweldig zijn, niewaar??
Hieronder nog even wat foto's van het huis van Anneke & Aad (oom en tante) waar ik nu verblijf en geregeld wel zal binnenlopen in de weekenden vermoedelijk. Ook zijn er wat foto's te zien van de markt in Cuernavaca waar we zaterdag heen zijn geweest wat echt heel erg leuk was om mee te maken. In de komende tijd zullen er nog vele andere foto's voorbij komen van dit prachtige en interessante land....

Het huis waar mn oom en tante slapen
Het huisje in achter in de tuin waar ik slaap


Een foto van de markt in Tepoztlan
EN hier nog 1 van de mercado Mateo in Cuernavaca

La viaje a México

Ja beste mensen, na een jaar van afwezigheid in de blogspot wereld ben ik weer van de partij. De komende pak en beet 6 maanden zal ik jullie op de hoogte houden van wat ik hier in het mooie México zoal uitspook. Voor velen van jullie natturlijk al bekend, maar ik ben naar México gekomen voornamelijk om zoveel mogelijk praktijkervaring op te doen tijdens mijn half jaar 'stage' bij het bedrijf Fermaca in Mexico City. Daarnaast zal ik zoveel mogelijk proberen te zien van het land, van eventueel andere omringende landen, nieuwe vrienden opdoen en tijd doorbrengen met mijn oom en tante die in Tepoztlan wonen.
Uiteraard zal ik jullie weer voorzien van interessante foto's en fimpjes waarvan ik begrepen heb dat deze op mijn vorige blog over Korea zeer gewaardeerd werden. En voor zover t me nu bekend is zal er ruim voldoende aan beeldmateriaal te maken zijn om te sharen met u allen.

Ook bij deze blog zijn reacties natuurlijk zeer welkom, maar dit keer heb ik t wat makkelijker gemaakt aangezien bij de vorige blog een google-account nodig was. Dit keer kan iedereen simpel wat vertellen, anoniem of met naam. Ik wacht ze af:D!!!

Als eerste is hieronder mijn reisschema te zien, wat wel een mooie opening is van deze blog, niewaar? Hierbij is ook mijn terugreis al te zien, maar deze datum zal geweizigd worden naar ergens half augustus dus dat zegt niet zoveel.