De wedstrijd zelf was helaas behoorlijk slecht, waarbij Atlas tot 2 minuten voor tijd met 1-2 voor stond en t publiek dus niet erg tevreden was. Maar de laatste minuten en extra tijd waren dubbel zo amusant. Eerst in de 89e minuut uit een vrije trap de 2-2...gekkenhuis!! En vervolgens in extra tijd nog eens 2 rode kaarten nadat twee spelers elkaar flink telijf gingen....en dat was natuurlijk spectakel!! Daardoor liepen we uiteindelijk allen toch met een voldaan gevoel t stadion uit, ookal was de match dus grotendeels niet best.... Het stadion daarentegen was enorm groot, en deels daardoor ook half leeg. Ik heb al een afspraak dat als de Seleccion (mexican team) hier een wedstrijd zal spelen dat ik dan ook heen kan...en dan schijnt t altijd bomvol te zijn....ben wel erg benieuwd wat dat op zal leveren!!!!
donderdag 19 februari 2009
Estadio Azteca!! América vs. Atlas
De wedstrijd zelf was helaas behoorlijk slecht, waarbij Atlas tot 2 minuten voor tijd met 1-2 voor stond en t publiek dus niet erg tevreden was. Maar de laatste minuten en extra tijd waren dubbel zo amusant. Eerst in de 89e minuut uit een vrije trap de 2-2...gekkenhuis!! En vervolgens in extra tijd nog eens 2 rode kaarten nadat twee spelers elkaar flink telijf gingen....en dat was natuurlijk spectakel!! Daardoor liepen we uiteindelijk allen toch met een voldaan gevoel t stadion uit, ookal was de match dus grotendeels niet best.... Het stadion daarentegen was enorm groot, en deels daardoor ook half leeg. Ik heb al een afspraak dat als de Seleccion (mexican team) hier een wedstrijd zal spelen dat ik dan ook heen kan...en dan schijnt t altijd bomvol te zijn....ben wel erg benieuwd wat dat op zal leveren!!!!
Un buen fin de semana
Een teamfoto direct na de zwaarbevochte overwinning op het ´vodka´team...6-6 en winst na penals
oma, vrouw van de broer van Leti, me, zus van oma, Leti (moeder van Tammy), Tammy, kleindochter
Vervolgens zijn we naar het noorden van de stad gegaan waar de moeder en haar man (Guillermo, collega van werk) en de twee dochters wonen waar vandaan we een uurtje later vertrokken met een groep vrienden naar een club (naam vergeten) in het park bij Chapultepec. Was erg leuk daar, ookal was er niet echt de mogelijkheid voor fatsoenlijk dansen aangezien er meer een sfeer hing van lux, hip, lounch en verder waren er veel tafeltjes waar gasten met veel geld flessen alcohol kochten wat veel mooie vrouwen aantrok. Desalniettemin hebben we een erg leuke tijd gehad met de nodige tequilla en michelada´s (bier, lemon, maggi en soort tabasco met een laag zout op de rand van het glas). Hieronder nog even twee foto´s vanuit de club, waarbij ik bij 1 van de twee toch wel de gelukkige lange mannelijke nederlander kon zijn, niewaar?
En zondag zijn we met zn 5en (Tammy, Paola, Leti, Guillermo en ik) naar Tepozotlán geweest waar er weer echt een vakantiesfeer hing. Heerlijk weer, gezellige markt, mooie kerk en heerlijk eten. Heb veel plezier gehad met hun allen, veel gepraat en lol gehad. Zijn echt super aardige mensen die me overigens al hebben uitgenodigt om de komende tijd nog meer dingen te gaan doen, ik ben er altijd welkom. Voelt al beetje als familie in Mexico, best raar maar wel erg leuk!
Hier nog ff een filmpje van de markt in Tepozotlán:
zaterdag 14 februari 2009
Mi Casa
een leuk kerkje, 100 meter van mn huis
mijn straat waar ik ook elke dag op de bus stap links op de hoek
woensdag 11 februari 2009
El fin de semana pasado
Ben rechtstreeks vanaf voetbal doorgerezen naar Tepoztlan, naar oom en tante. Daar aangekomen bleek een collega van het werk op bezoek te zijn samen met zn vrouw, twelingdochters en een vriend van 1 van die twee meiden. Vervolgens heerlijk gegeten met zn 7en aan een grote ronde tafel in de buitenlucht. Na t eten zijn we met zn allen naar een kunst presentatie geweest met het onderwerp `eten`, op loopafstand en gepresenteerd door een mevrouw uit London, die inmiddels al een tijdje in Tepoztlan woont. Kan niet anders zeggen dat ik dat zelfs erg interessant vond. Aan de hand van vele schilderijen werd de geschiedenis van eten behandeld, zoals locaties, opstelling van eetruimtes in paleizen, keukens, tafels, ingredienten en noem ook maar op. Verder leuk contact opgedaan met die twee meiden, die me inmiddels uitgenodigd hebben om zaterdag met hun mee te gaan naar een club ergens aan een meer in een park in DF (Mexico City). Ben ik erg blij mee, want ben wel erg benieuwd naar t uitgaansleven hier en mooie kans om meer nieuwe contacten op te doen..
Na een goede nachtrust ben ik zondag met Anneke en Aad naar een kleine markt geweest in de buurt waar we veel groente en fruit hebben ingeslagen voor belachelijk lage prijs. Vervolgens zijn we wat rond gaan rijden, waarbij we ondermeer werden verrast door een kudde koeien die gewoon midden op de weg de boel soort van blokeerden. Zie t flimpje hieronder:
Aangezien t al wat laat werd zijn we doorgereden naar het centrum waar we een aantal uur heerlijk gegeten hebben bij een restuarant en waar we lang en goed hebben gepraat over van alles en nog wat. Erg leuk, aangzien we elkaar op die manier ook steeds beter leren kennen, wat er in de vele jaren hiervoor eigenlijk nooit echt van gekomen was aagezien ze al erg lang in Amerika en nu dus Mexico wonen en ik ook niet veel contact had gezocht via mail enzo. Eigenlijk zou ik vanuit daar met de bus terug gaan richting el DF naar mn kamer, maar het was zo gezellig dat ik uiteindelijk besloot toch weer mee terug te gaan naar hun huis voor nog een glaasje alcohol en leuke gsprekken bij de open haard. Heerlijk!!!
Kortom, ik kan niet anders zeggen dat ik het een super weekend vond. Ik hoop dat er nog vele van dit soort weekenden zullen volgen!! En met komend weekend direct vrijdag na t werk een uitje met collega`s van t werk en zaterdag een pot voetbal, een bezoek aan het historisch centrum en in de avond en nacht op stap in deze gigantische stad zal dat volgens mij wel goed gaan komen...
dinsdag 10 februari 2009
La primera semana en DF
Tot zover dan de korte cultuur-les. Zoals in mijn vorige bericht al te zien was ga ik dus elke dag met de bus heen en weer naar mn werk, wat op de eerste twee dagen na eigenlijk toch best makkelijk is. Zodra je t weet is het easy, maar t probleem blijft dat je het openbaar vervoer niet zomaar even snapt. Elke buslijn heeft wel een bestemmingsnaam op het raam, maar wat de tussenstations zijn, of wanneer ze komen blijft een raadsel. Ben benieuwd hoe ik over een paar maanden denk over deze stad, en hoeveel ik gezien zal hebben.
Het werk is erg leuk, met ontzettend aardige, gezellige collegas van alle leeftijden. Vanaf de eerste dag maak ik al met iedereen die ik tegen kom even een praatje en schud ik de hand of in geval van een vrouwelijk persoon een kus op de wang wat hier gebruikelijk is. Geregeld komt het voor dat ik zeker een uur helemaal niet werk, maar gewoon bij anderen langs ga om te praten over van alles en nog wat. Kortom, ik leer de mensen goed kennen en ga mede daardoor met veel plezier naar mn werk elke dag. Qua werk ben ik de financiele administratie van een groot infrastructureel project aan het doornemen en optimaliseren door het overzichtelijker te maken en de slordige fouten eruit te halen. Hierbij is het erg interessant voor me, aangezien er ergens in April een soortgelijk project van start zal gaan en ik, samen met Adriana, een meid van geloof 25 jaar, zal proberen van begin af aan alles administratief gezien efficient op te zetten aan de hand van uitgebreide en gelinkte excel-files. Kortom, ik geloof dat ik ook nog wel van waarde zal kunnen zijn in de komende maanden, wat me erg goed doet.
Verder is qua contacten in t bedrijf erg leuk dat je bij de ingang bij de poort elke dag al een praatje maakt met de portier, vervolgens bij de binnenkomst in het halletje met de telefonisten praat en daarna al de kamertjes langs gaat en kort (of wat langer) ff gedag zegt. Verder is er iemand die het terrein schoon houdt, genaamd Victor, ook wel "Don Vic" van een jaar of 60 schat ik. Dan heb je nog de koffieman bij de naam Angel, die tegelijkertijd coach is van het Fermaca voetbalteam. Aparte vogel die niet wil dat andere mensen in het bedrijf het koffiezetapparaat gebruiken, omdat hij denkt dat hij de enige is die het kan. En erg leuk is de kok, bij wie ik steeds ff binnen loop voordat ik aan tafel ga voor het dagelijkse 3-gangen menu als lunch. Deze kok, Pollo, is een ontzettend aardige en gezellige kerel die me steeds laat zien wat de dag erna op het bord zal komen. Erg leuk.... en zo zijn er nog wel meer...
Mijn kamer waar ik vorige week dinsdagavond na mn werk naartoe ben gegaan met al mn spullen is in een gezellige, traditionele en zeker ook welgestelde en relatief veilige wijk in DF. Er zijn erg veel eetgelegenheden, winkeltjes, en standjes op straat waar van alles te zien en te koop is. De sfeer is erg gemoedelijk en prettig om in rond te lopen. Dus daar heb ik zeker geluk mee, want er zijn vele wijken in DF die zeker niet zo gezellig maar voornamelijk ook veilig zullen zijn. Goed, ik woon bij een vrouw (+/-55 jaar) en haar zoon (34) in huis. Of eigenlijk niet echt in huis, aangezien ik via een zijgangetje door het huis in de keuken terecht kom en daar vervolgens via de achterdeur en een 2 verdieping hoge wenteltrap aankom bij mijn kamerdeur (buiten dus). De kamer zelf is denk ik ongeveer 15 m2 waarvan 4m2 douche en toiletruimte is. Verder staat er een bed met een dun en hard matras (ja, boys from Korea, als jullie dit lezen, het is netzo als op de campus van Ajou), een grote soort van inbouwkast met twee grote schuifdeuren, een bureautje met stoel (waar ik nu op zit) en een koelkast. In principe dus alles wat ik nodig heb.
Goed, ik denk dat jullie wel weer moe zullen zijn van dit lange verhaal dus ik laat mijn querty-toetsenbord maar weer es met rust. Binnenkort zal ik wat foto's toevoegen van mijn kamer en van mijn werk. En wie weet willen mensen wel op de foto, zoals de mensen zie ik hierboven heb beschreven....
Voor nu, weltrusten allemaal (of goedemorgen als dat beter uitkomt....)
Saludo de México!!
zaterdag 7 februari 2009
La ciudad, mi casa y la oficina
Vooral als je nagaat dat het openbaar vervoer hier echt 1 groot raadsel is, en dat alles nou niet bepaald makelijk te bereiken is. Nergens op straat is iets te zien van bushaltes of indicaties welke lijnen er rijden en wat de haltes zijn. Overal rijden bussen in t, voor mij in ieder geval, wilde weg waarbij je zo ongeveer op elke hoek van de straat in kan stappen mocht de bus stil staan...wat erg vaak gebeurt aangezien het verkeer constant vast zit. Verder zijn er wel metrolijnen, maar voor zover ik weet liggen de haltes behoorlijk ver uitelkaar, waardoor ze niet direct handig lijken. Bovendien heb ik begrepen dat de metro's stamp en stampvol zitten, zoals we allen vast wel een beeld hebben bij metro's in Tokyo. Kortom, het is een chaos...maar desalniettemin geniet ik wel van de stad....of eigenlijk dat mini stukje waar ik tot nu toe in heb rondgedarteld.
Je kan klikken op de afbeeldingen voor een grotere weergave!!
Overzicht van het gebied tussen werk (rode stip) en mn huis (blauwe stip) in Mexico DF
2 foto's aanelkaar (voor- en achterkant) van de kaart die ik heb gekocht met daarin t gebied tussen werk en huis. De kaart is aanelkaar ongeveer 2 bij 3 meter, ga maar na...






