Piñatas!!

Het heeft nog even op zich doen wachten, omdat ik de filmpjes nog een kwart slag moest draaien met een programma, maar hier is ie dan. Het berichte over de Piñata, een traditioneel gebruik bij kinderfeestjes. In San Luis Potosi was ik de eerste avond op een feestje geweest van een meisje genaamd Adriana Luna waarbij we allen in voetbalshirts werden verwacht, remember?? Zoniet, kijk dan ff 2 berichten terug dan zie je foto´s... Ookal is ze iets van 24 geworden, de piñata kon niet ontbreken. Erg grappig om zo voor het eerst mee te maken en dat terwijl de meesten ook nog eens een flinke slok op hadden...dubbele lol. Hier heb ik eerst ff wat info van wikipedia dat aangeeft waar we het nu precies over hebben als we praten over Piñatas:

Piñatas komen van oorsprong uit Mexico, en worden daar gebruikt met kerst en (kinder)verjaardagen. De piñata, een felgekleurde vorm vaak gemaakt van papier-marché wordt gevuld met snoep, confetti en eventueel kleine cadeautjes, waarna hij wordt opgehangen. De kinderen mogen er geblinddoekt tegenaan slaan met een stok zodat er wanneer hij breekt, een stortvloed van snoepjes, confetti e.d. over de kinderen heen valt. Vroeger had een piñata meestal de vorm van een dier (vaak een ezel) of mens. De traditionele Mexicaanse piñata is een zevenpuntige ster, waar elke punt voor een van de zeven hoofdzonden staat. Tegenwoordig zijn er allerlei verschillende figuren beschikbaar, zoals auto's, tekenfilmfiguren, ballen, etc.

Nou, dat lijkt me duidelijk genoeg, hier komt dan een filmpje van dit gevecht in het duister en daarna nog 1 met het eindresultaat.....the candy!!

Un fin de semana de relajación en Tepoztlan

Heerlijk, een weekend achter de rug waarin ik eens op mn luie reet gat heb kunnen zitten en kon genieten van de rust, de heerlijke zon en natuurlijk Tepoztlan. Weliswaar was het zaterdag nog wel ff bijkomen van weer een avondje goed drinken met collega´s op werk. Het was namelijk tijd voor het welbekende ´domino´ spel...en ondanks dat dat voor mij al wel een tijdje geleden was ging het me goed af. Zelfs gebeurde het ongeloofelijke dat ik om gegeven moment 4 rondes achter elkaar won en ook nog eens met hoge score waardoor ik 1 potje won terwijl de anderen allen nog op nul bleven steken. Nou, ik snap natuurlijk ook wel dat dat beginnersgeluk was..hehehehe, maar het komt niet vaak voor dat iemand wint en de rest is allen ´Zapato´, zoals dat heet als je dus nul punten hebt opt eind.... Goed, erg grappig en ik word nu al verplicht morgen weer te spelen aangezien ze wellicht wraak willen...hahah, ik blijf mooi weg! Ze pakken t me niet meer af! Zapatos....

Zaterdag met dus een lichte kater weer naar de ganchas (voetbalvelden) om na twee keer afwezigheid weer eens wat minuutjes te maken. En dat bleek letterlijk zo uit te komen, want ik kreeg slechts de laatste 4 minuten speeltijd. De wedstrijd zelf verliep al tragisch met een uiteindelijk verlies met 3-0, maar dat ik dan ook niet minimaal 10 minuten krijg vond ik echt belachelijk...zo goed zijn die andere lui in ons team nou ook weer niet...Goed, volgende keer beter zeggen we maar. Ik had uiteraard wel genoeg tijd om wat foto´s te maken en deze was gemaakt in de eerste helft, toen ik duidelijk nog content was..haha..

Na de match ben ik maar weer eens rechtstreeks naar het vakantieoord gegaan om mijn oom en tante te zien. Ik had het weekend even geen zin om weer rare vermoeiende reisjes te maken en dan is Tepoztlan wel de beste plaats om te chillen.

Na aankomst was een duik in het zwembad hoogste prioriteit, lekker dobberen. En voor het eerst mijzelf de kans gegeven wat te veranderen aan mijn tot op dat moment nog erg witte melkfles verschijning. Uiteraard was ik door het uurtje in de zon liggen alweer op een aantal plekken flink verbrand, zoals op t midden van de rug waar ik kennelijk met de zonnebrand net niet gekomen was, maar doet er niet toe....Was echt genieten, als tijdens de vakantie ergens in spanje op het strand...en dat natuurlijk weer met een relaxte podcast uitzending op mijn Ipod...

In de avond had mn tante een verrassing...we gingen namelijk naar een erg leuke uitgaansgelegenheid in de buurt. Pap & mam, jullie kennen het want jullie zijn er het laatste weekend ook nog geweest....Is namelijk een grote tuin met verschillende niveaus, tafels en stoelen, een podium en natuurlijk schitterende planten en bomen enzo... Er was die avond spaanse live muziek waarbij 1 van de dames ook nog geregeld echte spaanse dans uitvoerde tijdens de muziek. En dan met de hakken flink lawaai maken op de planken, typisch spaans dus. Onderaan dit bericht heb ik nog 3 filmpjes geplaatst van de dans maar ook nog van twee andere optredens of accties die avond, zag er speciaal uit en verder was de avond daar erg leuk met natuurlijk een rode versnapering en een kaasplankje met brood. Top!

Zondag hele dag eigenlijk niets gedaan. Wederom in t zwembad gelegen, in de zon gebakken en verder geexperimenteerd met mn camera, zelfontsluiter en springen in het zwembad en dat heeft uiteindelijk toch wel een aantal geinige, spectaculaire foto´s opgeleverd al zeg ik het zelf.

Maandag was een feestdag in Mexico dus ik hoefde niet aan het werk!!! YEAH!! Dus ik besloot in Tepoztlan te blijven en die dag kwamen er een stuk of 10 vrienden van Anneke en Aad langs voor de lunch. Zoals ik nu al een aantal keer heb mogen meemaken bij hun was het ook dit keer weer erg gezellig met een schitterend gedekte tafel die in de loop der uren gevuld werd met van erg veel lekker eten en drinken. Ondanks dat elke persoon die er was zeker boven de 50 was heb ik toch een erg leuke tijd gehad en interessante gesprekken gehad. Vooral met Danny, een man van nou ja rond de 50 die sinds 5 jaar een wereldwijd studieprogramma had opgezet vanuit de universiteit van Vancouver en in samenwerking met universiteit uit Zurich. Het programma is bedoeld voor executives van bedrijven die er nog een diploma bijwillen en die meer business kennis willen, veel gericht op communicatie. Ongeveer 7 keer per jaar komt de groep van ongeveer 30 studenten bijelkaar in een stad in de wereld (Canada, Europa, India, China, etc) voor een volle week training en na 18 maanden zullen ze dan een MBA diploma hebben. Naja, klonk zeer interessant, maar kost ook 80.000 dollar voor anderhalf jaar. Dus, dat blijft nog toekomst muziek...Wel interessante man met veel kennis van de wereld, dus was leuk om onder andere ervaringen over azie uit te wisselen...

Dinsdagochtend met mn oom mee de auto in naar werk, want tsja dat moet ook weer gebeuren...En tot nu toe is de week prima, weer genoeg leuke opdrachtjes kunnen doen. Ik zal binnenkort ff wat op mn site zetten over wat ik nu ongeveer doe qua werk. Wellicht willen jullie dat ook wel eens horen.... Voor nu, back 2 work!!

Mucha fiesta en San Luis Potosi

Afgelopen weekend was het dan zover, mijn trip naar San Luis Potosi waar ik Carlos weer zou zien. Hij was mijn mexicaanse buurman op campus in Zuid-Korea en verder ook een super relaxte gast....soms iets TE relaxt, maar goed daarvoor is ie mexicaans..hahaha. Vaak moet je wachten op hem en hem tien keer zeggen...Carlos, we gaan!! en zelfs dan duurt t nog eens een eeuwigheid. Maar ik kan het hebben van hem, waardeer m zeer. Maar dat ff als profielschets van degene waar ik naartoe ben geweest. San Luis is ongeveer 500 km en 5 uur met de bus, dus was mijn eerste echt langere reis het land in hier in Mexico. En moet je nagaan, de prijs voor een retourtje met deze toch wel luxe bus met verstelbare grote relaxte stoelen en genoeg beenruimte was slechts 300 pesos. Weliswaar 50% discount vanwege laagseizoen, maar dan nog, omgerekend is het slecht iets van 17 euro!! (normaal dus 35 ofzo)...Geen geld voor zo´n lange
trip! Mooi land hahaha


Aantal foto´s vanuit de bus...helaas niet erg goede kwaliteit maar ff als indruk. Rechts zijn cactussen! haha

Tijdens de reis eigenlijk al de uren naar buiten gekeken naar het landschap onder het genot van een aantal goede podcasts op mijn ipod. En zoals ik al had verwacht is het landschap inderdaad overal erg droog en dus geel met best veel rotsige gebieden....erg mooi. Vooral ook de delen waar je het gewoon helemaal vol ziet staan met cactussen bevalt me erg, toch iets wat ik in mn leven nog niet zo had gezien zo gewoon langs de weg...En bovendien ben ik, zoals meerderen van jullie wel weten, wel een fan van cactussen dus ja dan is t extra interessant. Helaas zijn de foto´s vanuit de bus zoals hierboven niet erg goed aangezien de ramen nogal smerig waren, maar toch heb ik ze erbij gedaan voor t totaalplaatje....Zoals altijd kan je erop klikken voor een grotere versie...misschien dat je dan de cactussen ook daadwerkelijk kan herkennen hahah...


Tsja, daar was ik dan wel ff lucky Rense met al die dames links en recht. OF, they were lucky hahaha. De foto in het midden vind ik top, allen met voetbalshirt en ik met trots in het Oranje! Zoals het hoort, represent!

Eenmaal aangekomen in Mexico stond Carlos mij al op te wachten en was het uiteraard super gaaf om hem weer in levende lijven te zien en te spreken... Uren lang hebben we ge ouwehoert over van alles en nog wat en zijn we weer enigszins bijgepraat. In de avond zijn we naar een feestje gegaan van Adriana die die dag jarig was (in de blauwe jurk in bovenstaande foto´s). Ik had gewoon een zwarte blouse aan, maar eenmaal daar bleek dat het thema voetbal was en ´iedereen´ verwacht werd in een voetbalshirt. Een van de gasten daar hoorde dat ik NL was en zei direct dat ie wel ff een holand shirt zou halen uit zn huis, hij woonde immers aan de andere kant van de straat. Zodoende was ik, zoals te zien, ook ´netjes´ gekleed aanwezig. Feest was erg leuk, veel gedronken en met veel mensen gepraat....uiteraard veel over.....je raadt het al...VOETBAL.....en dat bevalt me opperbest. Met de dames was het beter om i.p.v. voetbal gewoon met ze op de foto te gaan, wat toch ook wel mooie plaatjes heeft opgeleverd!


De Zocalo in San Luis Potosi, ofwel het centrale pleintje. Rechts foto van links naar rechts vriedin van AB, AB, Carlos & me

In de ochtend werd ik heerlijk wakker met een stevige kater van de lading alcohol van t feestje, maar goed dat hoort er allemaal bij. En er was geen tijd om moeilijk te doen, want vandaag was de dag van de voetbalmatch in estadio Potosino! Vooraf zijn we eerst gaan lunchen in het centrum van SLP, en dat gaf me de kans ook deze beelschone Zocalo te aanschouwen. Mooie kerkjes, overal weer muziek en mensen, mooie bomen en natuurlijk weer heerlijk (voor Nederlandse begrippen) zomerweer! Top!!


Carlos en ik een uur voor de match met een heerlijke Corona en in tenue...(van Carlos ook alleen geen officieel shirt...ik had die van hem aan hahahah...goed voor de foto´s zei ik m....naja, toen had ie geen keus meer)

Een uur voor de match was het natuurlijk tijd voor indrinken in een barretje, met heerlijke Cerveza en Micheladas (ook bier, maar dan met maggi, soort tabasco sauce, zout en hot sauce...zeer traditioneel in Mexico)...Zoals te zien had ik ook dit keer weer een shirt te leen, dit keer van Pumas (U.N.A.M.)....met duidelijk de puma afgebeeld die toch wel dorstig is hahah. Vervolgens de auto in en stipt 5 uur in de middag waren we binnen voor het schouwspel. Het stadion was erg lelijk, maar zeker wel met veel sfeer. Zoals te zien erg open, helemaal vol, overal zang, muziek, trommels, etc. En zoals bij alle wedstrijden hier lopen er overal door t publiek mensen rond die eten en drinken verkopen, dus je kan relaxt blijven zitten en je bier wordt je gewoon aangegeven....lijkt me een goed idee voor in Nederland.....vrees alleen dat t er niet van zal komen. Kortom, de sfeer in mexicaanse stadions is echt top!! I love it! 28 maart hopelijk de volgende kans wanneer Mexicaanse selectie een Qualifier speelt tegen Costa Rica in het dan zeer waarschijnlijk bomvolle Estadio Azteca (110.000 man :D:D:D)!


Links: Happy Pumas fans. Midden: Vond ik een goede foto die de blijheid weergeeft van AB. Rechts: PUMAS!!

De wedstrijd was wederom weer niet van erg hoog niveau en het was wachten tot de 85 minuut voordat er eindelijk een goal viel...en gelukkig voor ons (het deel van de vrienden die een puma shirt droegen) was het Pumas die de wedstrijd naar zich toetrok. In de 90ste minuut kwam zelfs nog de 0-2.... Erg jammer voor een aantal vrieden die San Luis Potosi fan waren, maar ja, jammer voor hun! Het voelde echt als feest, waarschijnlijk ook mede door de flink opgelopen hoeveelheid alcohol in het bloed ahahha.... Na de match rechtsreeks door naar een andere gast zn huis waar weer een feestje was en we ook bovenstaande rechtse foto hebben gemaakt van de blije Pumas fans...wel cool zo met allen een shirt aan. Ik wil er nu ook 1 kopen, supergaaf!


Twee foto´s bij het meer, met mooie dam en goede foto met Carlos en AB. Rechts saying goodbye foto bij het busstation...helaas, ik moest er weer vandoor (Me, Nayeli & Carlos)

Na het feestje was het tijd voor de club, maar helaas waren we wat laat en zijn we slecht een uur ergens binnen geweest. Daarna nog ff lekker tortillas eten in een restaurantje midden in de nacht, zeg maar het shoarma, pizza of febo snacken wat we in Nederland rond die tijd gewend zijn... Tegen 6.30 in de achtend was t dan slaapjestijd...maar van korte duur want de ochtend erop rond 10.30 alweer wakker door het blaffen van de (hoogst irritante) hond bij Carlos in huis die echt alles bij elkaar blaft in het zeer gehorige galmende huis. Maar goed, zodoende hadden we wel tijd om nog even een paar uur te genieten van San Luis Potosi voordat om 6 uur in de namiddag mijn bus weer terugging naar Mexico. Eerst hebben we nog ´tortas´gegeten, wat inhoudt een gewoon soort broodje met vlees erin die in een bord met soort soep wordt gedaan en dus al het vocht opneemt...rare maaltijd, maar ach, live like the romans do....niewaar? Voor ongeveer een uurtje hadden we daarna nog tijd om naar het bovenstaande meer te gaan en dat zoals dus altijd met heerlijk weer was zeker een genot. Leuk kunnen ouwehoeren met de mensen die meewaren en naja, superchill....

Afscheidsfoto in de straat bij Carlos: Carlos, Memo, Tita, Alex, Me, Nayeli

Uiteindelijk was het dan toch tijd om gedag te zeggen dus bovenstaande foto was kort voor mn vertrek nog ff gemaakt. Lang niet idereen die ik ontmoet heb staat erop, maar toch mooie herinnering. De twee gasten in het midden wonen beiden in Mexico City, dus hebben afgesproken om elkaar daar/hier zeker zo nu en dan op te zoeken en wat te gaan doen...altijd goed!! Het was een super weekend, vandaar ook de vele foto´s in dit erg lange bericht...sorry, kan het niet helpen, het moest er gewoon allemaal in!!! Kon je t beetje volhouden alles te lezen??? naja, hier hou ik t maar bij, hieronder nog een aantal leuke filmpjes die ik gemaakt van de reis, de Zocalo in San Luis Potosi, de match en het meer waar we dus waren.....Enjoy, I hope!!

Un super fin de semana en EL DF con mis padres

Ook in het laatste weekend van mijn geweldige eerste maand in Mexico heb ik weer erg veel leuks gedaan. Het begon vrijdag na mijn werk met de komst van mijn ouders bij mij op kantoor. Ik moets nog wachten op iemand wachten die mijn centjes aan het halen was bij de bank en dus had ik de kans mijn ouders mijn werkplek te laten zien en ze voor te stellen aan meerdere collega's. Ik vond het leuk en ga er vanuit dat ook zij het erg leuk vonden te zien waar ik de meeste tijd uit zal hangen de komende maanden.
Na deze bezienswaardigheid hebben we een paar honderd meter vanaf mijn werk een kerkje bezocht en was er vervolgens tijd voor een lekker koud potje bier (Pacifico, erg lekker en lijkt wel wat op het voor allen bekende Corona-bier) en een hap warme gesmolten kaas met brood. Kortom, een erg goed begin van dit heerlijke weekend.
Nico, de chauffeur die mn oom vaak inhuurt om naar zn werk gebracht te worden, heeft ons vervolgens bij mijn huis afgezet waar vanuit we, na het droppen van de spullen, omkleden en een praatje met de vrouw van het huis, zijn gaan rondlopen door de zo gezellige, sfeervolle buurt buurt van Coyoacan. Overal waren, zoals elk weekend, kraampjes met van alles en nog wat, muziek op straat, etenstentjes en erg veel mensen die ook wilden genieten van dit leuke centrum. Uiteraard hebben we (mn ouders, de zoon (Mario, 34) van de vrouw waar ik in huis woon en ik) een tijd lang op een terassje gezeten en wederom genoten van bier en nachos met kaas...
Na een aantal uur slaap ben ik met mn ouders de deur uitgegaan richting de Zocalo, ofwel het centrale plein van de stad (elke stad in Mexico heeft een Zocalo). Hier zijn we, na wat te hebben rondgekeken op het plein, ingestapt in de Turibus. Dit is zeg maar zo'n bus die je haast in elke europese ook ziet rijden met open dak en earphones met informatie, waar ik normaal gesproken niet zo'n fan van ben maar wat uiteindelijk wel ontzettend succesvol bleek te zijn. De stad is gewoon te groot, en te onduidelijk qua openbaar vervoer om op een andere wijze net zo goed te bezichten als deze ideale busroute. Voor een ieder die in de toekomst nog in El DF (Mexico City) komt, het is een absolute aanrader!!!

Links: De 'Zocalo' met het plein Plaza de la Constitucion en op de achtergrond de Catedral Y Sagrario Metropolitano. Rechts: De enorme Mexicaanse vlag die te bezichtigen valt midden op dit plein bij de Zocalo

We hebben teveel dingen gezien om hier allemaal te vertellen en ik denk eerlijk gezegt ook dat t jullie tot in dat detail geen zak kan schelen, dus ik hou t bij wat omschrijvingen. Verder kan je de rest van de foto's eventueel wel zien via mijn Picasa-website waar overigens alles te zien is van mijn periode hier in Mexico.

Links: Monumento a la Revolución, heeft wel iets weg van Arc de Triomphe in Parijs. Rechts: El ángel de la independencia, die op zijn beurt weer lijkt op de Siegessäule in Berlijn. Vooral de spanjaarden maar zeker ook de fransen hebben hier wel hun sporen achtergelaten..

Ongeveer op de helft van de bustour zijn we uitgestapt in Chapultepec waar we onderandere het Museo Nacional de Antrpopologia hebben bezocht. We hadden van meerdere kanten al gehoord dat daar erg veel te zien zou zijn over het verleden van Mexico met aandacht voor de verschillende beschavingen zoals onder andere de Olmecs, Mayas, Toltecs and Aztecs. Er was vanuit deze tijdperken erg veel gevonden en dus te zien in het museum zoals vooral allerlei voorwerpen en grappige standbeeldjes...erg interessant en ik ga zeker nog een keer heen, want we hebben nog niet eens de helft kunnen zien....too big!!


Links: El Museo National de Antropologia vanaf het binnenplein in het overigens schitterende park genaamd Bosque de Chapultepec. Rechts: Ook vanuit t binnenplein met mn ouders en met een soort fontijn op de achtergrond

Wat ik zelf erg mooi vond was trouwens het dak op de foto hierboven. Deze zit enkel vast op de soort ´fontijn´in het midden. De rest is dus los, en dus een knap staaltje architectuur, niewaar?? In 1 van de hoofdzalen was veel te zien over de stad ´Tenochtitlan. Hier ff kort een stukje tekst gevonden op het altijd handige Wikipedia:

¨De stad bevindt zich in de Vallei van Mexico (ook wel Vallei van Anáhuac genaamd), een grote vallei in de hoge plateaus in het centrum van Mexico City op een hoogte van zo´n 2,240 meter. De stad werd in 1325 als Tenochtitlan door de Azteken gesticht. Volgens de legende zou hun stamgod Huitzilopochtli de plaats aanwijzen waar de op dat moment nog nomadische Azteken zich moesten vestigen, door een adelaar op een cactus een slang te laten verslinden. Dit tafereel staat afgebeeld op het wapenschild van de vlag van Mexico. Deze gebeurtenis vond plaats op een eiland in het Texcomeer, dus daar stichtten de Azteken hun hoofdstad. De stad breidde zich al snel uit over andere eilanden, zodat er een soort Venetië ontstond. Op haar hoogtepunt had Tenochtitlan 200.000 tot 300.000 inwoners, op Parijs en Constantinopel na de grootste stad ter wereld. Pas vanaf 1585 heeft de stad pas officieel de naam ciudad de México ofwel Mexico city gekregen¨.

Hieronder zie je nog twee foto´s die ik heb gemaakt daar, waarop de oorspronkelijke stad Tenochtitlan te zien is en ook het grote centrale plein midden in de stad met de vele indrukwekende piramides en dergelijke. Ik hoop dat ze t ooit gaan nabouwen, want zou t niet fantastich zijn om over zo´n plein met zulke bouwwerken te kunnen rondlopen???

Links: Een schilderij van de stad Tenochtitlan, de oorspronkelijke stad Mexico City. Als je goed kijkt zie je in t midden een groot plein. Dat plein met bouwwerken is te zien op de foto rechts. Klik op de foto voor vergroting!

Na het museum hebben we nog wat rondgelopen door her super grote en zeer aangename Bosque de Chapultepec waar zich ook nog een groot kasteel bevindt. Helaas hadden we geen tijd meer om die ook nog te bezoeken, dus die hou ik zelf tegoed voor een ander weekend.... Na weer opgestapt te zijn op de Turibus hadden we nog ongeveer 2 uur te gaan voordat we weer zouden arriveren op het beginpunt, de Zocalo. Onderweg erg genoten van t lekkere weer, de vele gebouwen en monumenten en naja...gewoon perfecte dag! Op het eind van de route waren er nog twee gebouwen te zien die erg bekend zijn hier. Namelijk de op een na hoogste toren van Mexico genaamd de Torre Latinoamericana (183 m....nog niets vergeleken met de skyscrapers in Hongkong of Shanghai die ik gezien heb, maar toch wel een leuk gegeven) en Museo del Palacio Bellas Artes (museum van mooie kunsten..wat t ook mag zijn....wel een erg mooi gebouw).

Links: Torre Latinoamericana (184 m) en op speciale manier gebouwt om bestand te zijn tegen aardbevingen, daar is het beroemd door. Rechts: Museo del Palacio de Bellas Artes, een erg mooi gebouw waar ik misschien nog wel een keer naar binnen ga als ik tijd heb...

Nog een foto van een hotel, volgens mij niet erg speciaal of bekend ofzo, maar wel een mooi plaatje met de blauwe lucht. Lijkt ook wel een heel klein beetje op Broadway toch, met zo´n raar hoekpand?? ahhaha

Om een uurtje of 6, na de lange indrukwekende bustour, zijn we de metro weer ingegaan en heb ik een paar haltes verder mn ouders gedag gezegd. Dat was wel ff raar, want je hebt de hele dag dingen gedaan en dan ineens moet je dag zeggen wetende dat je elkaar meerdere maanden niet zal zien. Maar ik zeg maar zo, de tijd vliegt en voor ik je t weet ben ik weer terug!

Na een half uurtje met de metro en een kwartier met de bus was ik zelf ook weer thuis, waarna ik na een 20 minuten thuis te zijn geweest alweer de deur uit ging en weer een kwartier in de taxi en een half uur in de metro heb gezeten. Want....het was weer tijd om op stap te gaan, met dezelfde groep vrienden als de vorige keer. Helaas was door de grote haast er geen tijd geweest om te eten en toen ik aankwam bij hun huis gingen we 5 minuten later alweer de deur uit naar de club...en daar was de tequilla, vodka, rum en bier er bij mij op gegeven moment goed ingeslagen. Kortom, ik ben behoorlijk bezopen geraakt. Was erg leuk, maar volgende keer een paar shotjes tequilla minder, iets meer etenm, en een wat rustigere dag ervoor en dan ist vast nog leuker....Mede hierdoor was ik er niet helemaal bij en heb ik ook geen leuke foto´s, helaas....next time!!

De dag erna veel in de auto gezeten met Guillermo, Leti en Tammy en in de middag en avond in een grote shoppingmall geweest om te zoeken naar wat kleren voor uitgaan en werk. Helaas geen lichte kleur pantalon gevonden waarnaar ik voornamelijk opzoek was, maar wel leuke shirts gevonden....naja, brakke zondag dus...hahah

Hieronder heb ik naast deze ellelange teksten nog maar ff een aantal fimpjes gepost, want die worden vaak wel gewaardeerd...toch???

Una fiesta de la familia Y la subida a Tepozteco!

Het is inmiddels al wel weer 2 weken geleden, maar ik wil jullie ook graag het een en ander laten weten en zien over dat weekend, want heb erg leuke dingen gedaan en gezien. Op woensdag waren de vroegere buurmeisjes, Enid en Katrien, van mn tante en vader aangekomen in Tepoztlan en de dag erna was het de beurt aan mn ouders die ook voor een periode van 15 dagen mn oom en tante komen opzoeken. Aangezien Enid woensdag haar verjaardag had en mn vader de week erna (28feb) hadden mn oom en tante een feest voor ze georganiseerd. Ook hun dochter, dus mijn nicht Mariken, was voor het weekend overgekomen samen met haar vriend Fahad. Ik had haar zeker al 10 jaar niet meer gezien, dus dat was echt heel erg leuk om dr weer te zien. Verder hadden mn oom en tante nog vrienden uit de buurt uitgenodigd, waardoor we uiteindelijk met iets van 13 personen waren. Was super gezellig met heerlijk eten, drinken, leuke gesprekken en dat allemaal in t schitterende Tepoztlan in het paradijselijke huis van hun. Kortom, het was een super fiesta!!

De enige goede foto die ik heb kunnen vinden van de avond..helaas niet meer gemaakt, maar ziet er gezellig uit, toch?

Ik had die dag ervoor al aangegeven dat ik dit weekend graag de berg op wou klimmen waar zich bovenop de alom bekende Tepozteco bevindt, maar er leek die avond nog niet veel animo voor. Gelukkig was mijn vader de ochtend erop toch enthusiast en zelfs ook Enid (die toch al wel wat jaartjes heeft) besloot de zware klim aan te gaan.... In ongeveer 1,5 - 2 uur klimmen over rostsachtige stenen van echt alle soorten en maten en vaak ook erg glad waren we uiteindelijk boven. Tijdens de klim kwamen we ook langs een erg indrukwekkende boom, waar we ff foto´s bij hebben gemaakt...

Links: Mn pa in actie. Rechts: Ik doe t wat rustiger aan. Maar wel een erg indrukwekkende boom!!

Zoals ik al zei was boven dus de piramide Tepozteco te bewonderen. In mijn ogen dan wel een erg kleine piramide, maar desondanks wel erg mooi. Er waren erg veel mensen boven, waar de sfeer echt super relaxt was en het uitzicht prachtig. Uiteraard hielp het heerlijke warme, zonnige weer ook flink mee in het genot in deze mooie omgeving.

Links: Mn pa, ik en Enid net aangekomen op de top. Rechts: De Tepozteco piramide, klein maar erg oud +/- 1000 na chr.

Het uitzicht was dus prachtig en ik denk dat we in totaal wel ongeveer 2 uur boven zijn gebleven om ervan te genieten. In het dal ligt dus het plaatsje Tepoztlan, omringt door bergen...fantastisch! In de tijd boven heb ik uiteraard allerlei foto´s en filmpjes gemaakt die ik hieronder heb gepost...

Links: Mn pa en ik met op de achtergrond het dal en Tepoztlan. Rechts: De appel valt niet ver van de boom, niewaar?

Nog twee foto´s van het mooie uitzicht, ookal is het op de foto niets vergeleken met hoe het er in t echt uitzag...zoals altijd...

Natuurlijk moesten we op gegeven moment maar weer eens naar huis dus de afdaling kon beginnen. En dat was best gevaarlijk, aangezien het overal erg stijl was en bovending de meeste stenen ook behoorlijk glad. Maar goed, na een uurtje afdalen zijn we allen veilig beneden aangekomen en leek het mij een goed idee om nog even te relaxen op een terrasje ergens aan het begin van de klim. Het was tijd voor een heerlijke koude Corona...om in de mexicaanse sfeer te blijven!!

Je moet goed kijken maar we hebben toch echt twee lekkere potjes Corona in de hand, super!!!