Un viaje al estado de Veracruz, pinche calor pero precioso!

Het is duidelijk dat ik dus mijn lijstje met reiswensen aan het afwerken ben, aangezien Teotihuacan al lange tijd hoog op dit lijste stond, zo ook Xochimilco, en dit bericht gaat over Veracruz dat al vanaf maand 2 was toegevoegd. Manuel, voor de trouwe lezers inmiddels wel bekend als de 61 jarige avontuurlijke colega, had me destijds al verteld dat als ik daarheen wou dat ik t maar moest laten weten en dan konden we er zo heen. Hij heeft er namelijk een huis in aanbouw waarvan de bovenverdieping inmiddels bewoonbaar is en aangezien de weken nogal krap beginnen te worden voor mij in dit land, was een 5 uur durende reis per auto naar t oosten richting de zee dan eindelijk gepland.

De vrijdag hebben we vrij genomen zodat we tenminste wel beetje fatsoenlijk tijd hadden om dingen te ondernemen daar. Zodoende zat ik vrijdagochtend 19 juni om 5.30 in de metro opweg naar t huis van Manuel, waar we uiteindelijk om uutje of 6.30 samen met zn jongste zoontje Isaac van 10 jaar vertrokken naar Veracruz.

Kijk es ff hoe de kleine jongen zich vermaakt!! hahaha..Ettertje! Nee geintje hoor, hoort bij zn leeftijd, ik geloof dat ik ook wel een beetje zo was vroeger en dus is er niets mis mee hahahah. Mauel, Ik, Isaac en de moeder

Het huis bevindt zich in een klein dorpje enigzins afgelegen van de “moderne” wereld middenin een, ik zou haast zeggen, Mango-bomen-oerwoud. Overal waar je kijkt, vele kilometers lang waren er enkel mangobomen te zien. Aparte gewaarwording, aangzien ik in mn leven nog nooit 1 zo’n boom gezien had. Uiteraard was de grond dan ook bezaaid met afgevallen, vaak opengeknapte en in rottingsfase zijnde mango’s. Maar wat wil je, er zijn er simpelweg teveel om allemaal te plukken en te verkopen. En de vogeltjes houden er wel van, dus niets aan t handje. Naast t dus half afgebouwde huis waren dagelijks vele mensen bezig met het sorteren en in kisten verpakken van mango’s die vervolgens aan t eind van de dag door een vrachtauto werden opgehaald (pallets en pallets vol!!) voor transport naar de hoofdstad (zoals haast de hele groente en fruithandel via Mexico City gaat).

Naja, genoeg over de zoete lekkernij. De eerste dag zijn we (Manuel, zn vrouw, zoon Isaac en ik) direct maar kijkje gaan nemen in de hoofdstad van Veracruz die dezelfde naam kent. Daar hebben we een aquarium bezocht, zeg maar een soort Sealife zoals in Scheveningen, met indrukwekkende vissen en koraal. Afgelopen zomer ben ik nog met Melissa naar een veel groter Aquariumin Valencia geweest, dus echt vernieuwend was het voor mij niet, maar desalniettemin wel erg mooi om toch weer van die grote Mantra’s (enorme platvissen) te zien zwemmen die dan over je hoofd zwemmen terwijl je zelf in een glazen tunnel staat. En een haai van 3 meter blijft toch ook wel wat met je doen. Uiteraard was Nemo ook wel weer van de partij en waren de kwallen in een grote bak met blauw water ook weer zeer boeiend.

Prachtig koraal in het Aquiarium en verder nog een foto van de boulevard wat er toch wel chill uitziet, toch?

Vervolgens zijn we met een toeribus door een deel van t centrum van de stad gereden waaruit bleek dat t centrum een erg gezellige, latijns amerika achtige sfeer had met veel koffiebarretjes, dansende mensen op pleintjes, veel muziek en eerst nog een mooie zon. Die was vervolgens plots binnen 15 minuten verdwenen en t weer sloeg om in een zeer heftigef, langdurende onweersbui. Het was dan ook al een uurtje of 8 in de avond en net voor de eerste druppels zat onze 40 minuten durende tour er ook op, dus gingen we in deze heftige hoosbuien in de auto weer terug naar huis. 1 ding was me duidelijk, de veel en veel meer aanwezige vegetatie in dit deel van het land Mexico is niet voor niets, de regen doet zn werk! Klimaat in dit deel van t land is namelijk echt vies vies broeierig, warm en vochtig met in de avonden bijna altijd flinke hoeveelheden regen. Kortom, t was zweten en plakken geblazen deze 3 dagen! Goede voorbereiding voor mijn reis straks naar Chiapas, waar het t zelfde schijnt te zijn behalve dat er dan nog een paar graadjes in temperatuur bij zullen komen. Gezellig!! ;)

Ik merk dat ik alweer veel teveel schrijf dus ik ga maar snel verder. Zaterdag zijn we, na een heerlijk ontbijt in een plaatselijk restaurant, de plaatjes La Antigua en Chichalaca gaan bezoeken. Eergenoemde is echt erg klein, maar heeft als interessante attractie het voormalig huis van onze grote vriend Cortes, de spaanse veroveraar die uiteindelijk de Azteken de macht ontnam van t “Mexicaanse” gebied. Er is wel weliswaar niet veel meer over van dit vroeger toch aanzienlijk grote huis, maar de aantal delen van de ruine is indrukwekkend begroeid met meterslange wortelen van de bomen die hun beslag hebben gelegd op delen van t bouwwerk. Echt tot zeker 3 a 4 meter hoog is een verzamelinjg wortels te zien die doet denken aan de pijpen van een orgel in een kerk die ook meters, zij aan zij, de lucht in gaan.

Een kerkje in Antigua naast het "huis" van Cortes, waarvan rechts nog een deeltje te zien is voledig begroeid met een spektakulaire wortelgroei...

Verder was er in dit plaatsje nog een interessante loopbrug te vinden van een meterje of 30 over een rivier waarvan de oevers volledig groen dichtgegroeid is met (palm)bomen en andere planten. Na hier nog wat te hebben rondgekeken bij de marktkraampjes zijn we doorgereden naar Chichalaca, ofwel, naar zee. Vlakbij waar we uiteindelijk bij een strandtentje genoten van een aantal flesjes corona en de natuurlijk zeer welkome zeewind en lucht waren ook duinen te vinden. Vrij hoog, dat moet ik toegeven, maar voor mij niet zo bijzonder. Maar t schijnt voor Mexico toch wel bijzonder te zijn, want het was mij van tevoren voorgespiegelt als soort woestijn. Haha, ach ja, zo noemen wij t niet, maar t heeft er natuurlijk wel veel van weg. Isaac, de dus slechts 10 jaar oude knul, mocht zoals al een keer eerder in t verleden weer zn wens in vervulling laten komen, wat inhield t rijden op een 4x4 quad (zie foto). Ondanks dat t duidelijk aangaf dat t niet bedoelt was erop te rijden onder 16 was t knaapje er toch gauw een uur zoet mee. De meeste tijd reed hij alleen, een maal reed ik een tijdje mee achterop en daarna was ook ik een tijdje de chauffeur. Helaas was het mannetje toch wel enigszins voorzichtig, dus zodra ik harder dan 30 ging rijden begonm hij al angstig te roepen dat ik maar wat zachter moest gaan. Helaas, want t was duidelijk dat deze apparaatjes zeker vele malen harder konden en dat had ik echt niet zo’n probleem gevonden. Na 1 maal toch ff door te gassen naar de 50 km\h was t wel weer tijd om hem zn plezier terug te geven en besloot ik verder te gaan met de corona!

Heerlijk, de zee!! Rechts is te zien waar ik het over heb als ik praat over een 4x4 aangedreven quad. Zou u uw kind hierop in zn eentje rond laten scheuren op 10 jarige leeftijd???

Na nog een goede maaltijd en uiteindelijk voor t slapen gaan nog een tequila zat de dag erop en was zondag eigenlijk enkel voor de terugreis bestemd. Onderweg nog wel een heeeeerlijke Bugs Bunny gegeten. Konijn is iets verder t land in op de route een plaatselijk product en met de gerookte berieding van t beestje was t echt smullen geblazen. Zo vaak had ik nog niet konijn gehad, dus ook dit was toch wel een soort speciale afsluiting van 3 mooie dagen Veracruz. In de avond om een uurtje of 9 was ik weer in mn kamer en gingen de lampjes vrijwel direkt uit. Het was een topweekend!

Descansar en una "Trajinera" en Xochimilco

Ik had er al vele mensen over gehoord en ik was ook al meerdere malen gevraagd of ik Xochimilco al kende. Nou, ik wist dus wel wat t ongeveer inhield, maar gezien had ik t in ieder geval nog niet. Nu was t denk ik inmiddels een kleine 3 weekjes terug dat ik een colega, Manuel (erg aardige goede makker in t bedrijf, telt 61 jaar, werkt t langst in t bedrijf en we drinken samen geregeld een aantal tequila's op de vrijdagmiddag na t werk met aantal andere lui), hoorde zeggen dat ie voor een of ander papierwerk naar Xochimilco moest naar overheidsbureau. Bij t horen van deze naam gingen mn ogen verder open en zo ook mijn mond, want na even overleg kon ik wel mee. PRIMA! Maar, we zouden er enkel even gaan kijken, aangzien t toch werktijd was. Ook dat was voor mij een prima deal, ik wou enkel ff paar fotos maken en met eigen ogen zien wat t inhield.

Miguel Angel, Yo & Manuel in een Trajinera met de naam Mi Lindo. Elk bootje heeft zn eigen naam.. Helaas is de foto van slechte kwaliteit en heb ik ook maar paar kunnen maken, want had slechte camera van werk mee.

Xochimilco is een district in het zuiden van Mexico City, waar zich vele kanalen bevinden. Het deel mij een klein beetje denken aan de weerribben, ookal is dit meer bewoond gebied en is er minder rust te vinden vanwege de vele mensen die proberen je van alles te verkopen. En dit allemaal via bootjes, want dat is waar Xochimilco t meest om bekend staat. Vooral op de zaterdag en zondag schijnt t water stampvol met de zogenoemde "Trajineras" (bootjes, zie foto onder) te zijn, waarbij dus zoals gezegt constant door naastvarende bootjes geprobeert wordt eten, drinken, muziek en andere toeritische troepjes te verkopen. Wij waren er op een dinsdag, dus er waren aanzienlijk meer van dat soort bootjes te vinden op t water dan t aantal "Trajineras" met bezoekers. Leuke is wel dat niets gemotoriseerd is, de bootjes worden allen door een stuurman met een lange paal voortgestuwd.

Verder is t vrij normaal dat in de weekenden of tijdens vakanties complete families deze boten afhuren compleet met muziek (Mariachi) en mensen die maaltijden bereiden. Hierbij worden eventueel twee boten gewoon naast elkaar vastgemaakt en hopake, varen maar…..

Hier zie je enigszins watvoor drukte t opt water kan worden. Wel geinige gewaarwording......

Ik ben er dus niet in t weekend geweest, dus hoe de typische sfeer dan is kan ik niet omschrijven, maar ik heb me toch erg goed vermaakt daar. En t bleef niet bij “ff kijken”, we zijn ook even wezen varen. “klein rondje hoor, zeg maar 15 minuten, goed?”….en dat werd ruim een uur met lunch en een aantal coronas… Supergezellig, niets aan t handje. Na terugkomst op t werk nog een uurtje “werken” en de dag was alweer voorbij. Zoiets komt hier echt niet vaak voor, dus was wel een speciaal.

Kortom, ook Xochimilco is bezocht en toegevoegd aan mijn lijst bezienswaardigheden. Of beter gezegt, ik heb m kunnen afteken van mijn wensenlijst. Op naar de volgende!

Los pirámides de Teotihuacan!! Maravillosos (Videos)

Wederom is er weer enige tijd verstreken sinds mn laatste bericht en dat terwijl ik nog wel aantal verslagen wil toevoegen voor mijn publiek en ook mn archief. In dit bericht wil ik nog ff de videos tonen van Teotihuacan, die toch wel meer zeggen dan de fotos en de tekst uit t vorige bericht:

Beide filmpjes gemaakt vanaf de piramide van de zon. T was een speciale dag, indrukwekkend.

Los pirámides de Teotihuacan!! Maravillosos

Welkom terug allen, t is alweer een tijdje geleden dat er een nieuw bericht te lezen was op deze site, maar hier is er dan weer 1. En ondanks dat t inmiddels al weer 2 weken geleden is en ik er eigenlijk de dag erop al over had willen schrijven is hier dan toch mijn verhaal over Teotihuacan!!

Voorafgaand aan betreden van t park nog een foto aan de kant van de weg met paar Mexicaanse Mariachis.

Teotihuacan was een stad in het dal van Mexico, in het huidige Estado de México, waar nu slechts ruïnes van overgebleven zijn. De stad heeft van ongeveer 150 voor Chr tot 700 na Chr bestaan en had op haar hoogtepunt zo'n 200.000 inwoners. Deze ruïnes zijn verspreid over een gebied van zo´n 500 meter langte en 200 meter breedte en dit gebied was echt het centrum met culturele bouwwerken en huizen van belangrijke rijke lui van de stad zoals bestuurders enzo. De stad zelf was uiteraard veel groter en bevond zich rondom dit culturele centrum.

Hoogtepunt hier zijn zeker wel de twee piramides die dan ook door vele toeristen worden bezocht. Ook voor mij was vanaf mijn aankomst in Mexico al wel duidelijk dat ik dit land niet zou mogen verlaten voordat ik een bezoek aan dit erfgoed van de ¨teotihuacaanse¨ bevolking. Bovendien werd deze stad vemoedelijk ook deels door maya´s bewoond in dezelfde tijd. Later wordt vermoed dat ook de Azteken er woonachtig zijn geweest, en zij zijn ook pas degenen die deze stad de naam Teotihuacan gaven.

Píramide del Sol, en van links naar rechts: Manuel (colega), zoon van hem, ik, Maru, Fabiola, de twee spaanse gasten (Angel in rood en van de andere in t geel is me de naam ontschoten)

Píramide de la Luna, iets kleinder dan del Sol, maar zeker zo mooi

Naja, das wel weer ff genoeg cultuur meuk. Over tot mijn ervaring. Het was al een maandje of anderhalf geleden het plan heen te gaan, maar helaas was er toen op t laatste moment wat tussen gekomen. Nu was het dan wel gelukt en ik werd vergezeld door een goede vriendin uit Toluca, Maru, en een vriedin van haar Fabiola. Verder was ook een colega, Manuel, erbij samen met zijn zoontje. Eenmaal daar aangekomen kwamen we in gesprek met twee gasten die ook in de bus zaten vanuit Mexico City ( t was ongeveer 1,5 uur rijden vanaf t noorden van el DF) en uit Spanje, Sevilla, bleken te komen. Kortom, een mooie groep...

Helaas waren we wel ietwat laat, aangezien eerder dan 10 uur mijn kamer verlaten geen optie was, vanwege stappen de nacht ervoor tot een uurtje of 4. Dus inclusief bus, metro en bus was t zoch wel 2,5 uur reizen en na ook nog eerst te ontbijten nabij de ingang van t complex was t uiteindelijk iets van 3 uur voordat we echt binnen waren. Maar 1,5 uur binnen was zeker de moeite waard. De groote van het terrein met vele ruïne achtige gebouwtjes, maar vooral de twee piramides waren zeer indrukwekkend. De grootste, Pirámide del sol, was de eerste die we beklommen waar vanaf je een prachtig uitzicht had over t complex en de rest van de omgeving. Vervolgens zijn we doorgelopen naar de tweede piramide, píramide de la luna, die we helaas maar tot de helft mochten beklimmen. Veel meer dan dat t indrukwekkend was kan ik eigenlijk niet vertellen...ik zou zeggen, kom naar México als je ooit tijd hebt in je leven en bezoek Teotihuacan!!

Overzicht van de brede soort "avenue" waar al de belangrijke huizen waren. Mexicaanser kan haast niet, ja, mischien een snor!!

Helaas was om 5 uur het museum al dichtgegaan, waardoor we deze door ons korte bezoek niet hebben kunnen bezichtigen. Had wel interessant kunnen zijn, maar ach, we waren ook wel bekaf eigenlijk door de nog altijd heerende hangover van de nacht ervoor dus uiteindelijk zijn we rond uurtje of 5.30 weer huiswaarts gegaan met een, voor mij zeker, een groots gevoel van voldoening. Over 3-4 weken zal ik klaar zijn met werken hier bij Fermaca en dan ga ik mijn reisje maken door t oosten van Mexico, waar erg veel Maya tempels en cultuur te zien is....Heb er geweldige verhalen over gehoord...dus er staan zeker nog meer verhalen in de planning om op deze blog te plaatsen met hopelijk weer fantastische fotos en leuk filmpje ofzo...

Voor nu hou ik t hier maar bij..... Oja, en voor degenen die t nog niet wisten, ik kom 15 aug in de avond weer terug op nederlandse bodem! Dan zit t buitenlandse verblijf er voor mij weer ff op en gaat t studerende leventje weer beginnen. Maar niet voordat ik jullie allen weer heb gezien, eerst bijpraten, -drinken, -feesten, -ouwehoeren!!!! Tot dan!!

Stand van Zaken

De laatste weken heb ik het druk gehad met van alles en nog wat en ben ik niet echt toe gekomen aan het geregeld updaten van mijn blog. Tegelijkertijd krijg ik geregeld vragen van iedereen over hoe t gaat met me, met t leven in de city, hoe t met t voetbalteam gaat en al dat soort zaken. Vandaar dat het me een goed idee leek om maar eens een bericht te schrijven waarin ik over allerlei zaken gewoon ff aangeef hoe t ermee staat. Dus zie t maar als een update, of zoals de titel aangeeft ´de stand van zaken´. Geeft denk ik wel een goed beeld, althans ik hoop dat ik in t komende half uur het zo op papier zet dat dat inderdaad t geval zal zijn. Goed, daar gaan we dan:

La vida

La Influenza
Eerst maar eens beginnen met t belangrijkste, namelijk hoe t met mij is, gezondheid, t leventje enzovoort. Want er is nog wel t een en ander gebeurt. Ten eerste, zoals iedereen weet, hebben we de Mexicaanse griep die hier de boel een maandje geleden toch wel ff flink op zn kop had gezet. Het begon redelijk rustig en ik dacht dat t allemaal niet zo boeiend was, maar toen een aantal dagen later was ik wel veranderd van gedachte, en werd t leven wel ff erg ongemakkelijk. Achteraf kan je nog altijd zeggen dat een groot deel gewoon mentaal gek maken was, maar ja, dat is menselijk bij dit soort gevallen. Bijna twee weken lang lag t leventje op zn gat hiero, met de stad half leeg, alles gesloten, iedereen met mondkapjes en verder angst in de koppies die zorgden voor een heerlijke spiraal van als maar sterker wordende angst en onrust. gelukkig na het sluiten van ook al de bedrijvigheid voor een periode van 5 dagen (inlc 2 dagen weekend en een feestdag) was eigenlijk alles wel weer vrij snel bij het normale. Inmiddels is t alweer kleine maand normaal hier, heerlijk!!! Interessante ervaring, maar leuk is anders!

Terremoto
Verder werd ik samen met velen hier verrast door een aardbeving. Ja ja, je maakt nog es wat mee. Was al de tweede keer, maar de eerste kleine 2 maand geleden heb ik niets van gemerkt. Dit keer was dat wel ff anders. ZOOO, ik was op werk aant werk aan hetzelfde bureau als waar ik momenteel zit te schrijven, en ineens begon t te trillen, en vervolgens schudde t hele gebouw, echt zo raar!! En niet even zoals meestal, maar bleef maar schudden, alsof je in een soort attractie van een pretpark zit. Duurde zeker 20 seconden, en op een of andere manier gaf t me geen angst, ik was meer vol verbazing. Ik had t immers nog nooit zo meegemaakt, dat echt gewoon alles bleef schudden...en dat in een gebouw.....erg raar. Achteraf hoorde ik dat t wel een hele stevige was geweest, en dat er sinds de verwoestende aardbeving in 1985 die destijds grote delen van de stad had platgelegd, er slechts enkele zwaardere waren geweest. Naja, nog weer een speciale ervaring rijker.

Cuarto
Minder spectaculair, maar toch zeker wel noemenswaardig is mijn kamerwissel. De eerste twee maanden zat ik in een kamertje, die ergens op t begin ook door mij via deze weblog gepresenteerd is aan jullie via een filmpje, die weinig te bieden had. Een bed, bureau, stoel, koelkast, grote kast en een klein badkamertje. Niet geweldig dus, maar ik had opzich ook niet veel nodig. MAAR, sinds ook ongeveer een kleine maand ben ik gewisselt van kamer. Nou niet bepaald ver, want het is de kamer direct naast de oude die ze vanaf zo ongeveer mijn komst zijn begonnen te verbouwen en die nu dan dus klaar was. Supermooi, alles strak en nieuw, grotere badkamer, luxer, en erg prettig een groter bed, en een klein kookstelletje met twee pitjes, een magnetron, een ventilator aant plafond en een gootsteen. Kortom, een hele verbetering. Ik heb eindelijk weer aantal keer kunnen koken!! Super!! Ben dus erg content, want maakt t allemaal toch wel wat comfortabeler.

Clase de Español
En wat verder nog, tsja, ben sinds een anderhalve maand begonnen met spaanslessen. 2 maal per week een uur en ondanks dat t erg langzaam gaat en mn spaans nog altijd lang niet voldoende is gaat t beetje bij beetje de goede kant op. Vooral een latig onderdeel, zoals in vele talen, zijn de werkwoorden. Er zijn zeker wel 1o verschillende verledentijdsvormen per werkwoord, das wel echt gekkenwerk!!! En ook erg lastig te snappen, want is dus anders dan bijvoorbeeld nederlands, duits of engels. Maar goed, oefening baart kunst en ik heb hier nog ongeveer tot 15 juli de tijd om deze spaans lessen voort te zetten dus we zullen zien....Is in ieder geval wel enorme uitdaging om t onder de knie te krijgen....

Fútbol

Equipo de Fermaca
zoals jullie allen weten is mijn voetbalhart vrij groot en zou ik hier wel een verhaal van een uur kunnen schrijven, maar ik zal t kort proberen te houden. Met het bedrijfsvoetbalteam hebben we wisselvallige resultaten behaald de afgelopen maanden, vergelijk t maar met bijvoorbeeld Ajax. Lange tijd stonden we bovenaan in onze poule (van de 2 in totaal), maar naarmate het slot van de competitie naderde werden er meer en meer punten verspeeld. Helaas. Desondanks zijn we nog wel als 3e geeindigd in de poule waardoor we ons kwalificeerden voor de finales. Beste nummers vier van beide poules en dan natuurlijk beste van ene poule tegen nummer 4 van andere poule, nummer 2 tegen nummer 3 en nummer 3 tegen nummer 2. Simpele kruisfinales dus. Helaas verloren we de eerste finale al, waardoor we klaar waren. Wel hebben we de afgelopen twee zaterdagen gevoetbalt, maar dan gewoon oefenpotjes. De eerste wonnen we met 4-3 na winnende 4e goal van , ja ja, de voet van Mathias Vuoso!! Kortom, mijn persoontje. Weliswaar had ik een minuut of 5 ervoor echt een levensgrote kans voor open goal naast getikt, maar gelukkig heb ik t dus belanrgijk kunnen goedmaken. Ook in de match afgelopen weekend waarin ik teleurstellend slechts 5 minuten heb mogen spelen was er wel een wonderschone goal van mij, al zeg ik t zelf. Van links kwam ik door met bal met een stuiter voor me, waarna ik vanuit toch wel een vrij onmogelijke hoek de bal met een boog over de keeper vanuit de hoek mooi inschoot. Waarom ik gewisselt werd is me nog altijd een raadsel, maar misschien dacht hij dat mijn dahg niet meer stuk kon na deze goal en dat we t beter zo konden houden. Was in ieder geval niet mijn mening, maar goed, t zij zo. De goal was mooi, dat telt! Komende zaterdag is de laatste match van dit seizoen, wederom een oefenpotje dus. Ik weet alleen niet of ik er ditmaal bij zal zijn aangezien ik erover denk naar San Luis Potosi te gaan morgen (vrijdag) na werktijd.

Pumas
Zoals te lezen valt in het bericht hiervoor (van vorige week) ben ik al vanaf lange tijd hier fan van Pumas, het voetbalteam met het stadion t dichtstbij van mijn werk (10 minuutjes) en met de mooiste shirts en de beste sfeer. Ik ben er 2 weekenden geleden voor t eerst geweest, in het olympisch stadion, voor de kwartfinale die gewonnen werd en dus groot feest was. Vervolgens hebben ze vorige week ook de halve finale op t nippertje weten te winnen (al de finales hier gaan over twee wedstrijden, 1 thuis en 1 uit) en dus staan ze in de finale!!! Vanavond om 21.00 is de eerste wedstrijd hier in Mexico City, en ik heb echt alles gedaan om kaartjes te krijgen, maar nadat gisteren om 11.00 in de ochtend de sales openging was om 11.02 alles al uitverkocht. Moet je nagaan, gekkenwerk!!! was alleen mogelijk via internet en ja als een paar miljoen mensen tegelijk om 11.00 kaartjes willen kopen dan moet je geluk hebben....EN, dat hadden wij dus niet. We gaan straks direct vanuit werk nog wel naar t stadion om te zien of we nog kaartjes kunnen bemachtigen via resale buiten t stadion, maar zal wel kneiterduur zijn en dus geen optie. Dan maar naar een bar!! Ik heb in ieder geval al de hele dag mijn pradchtige PUMAS shirt op t werk aan de muur gehangen dus ik kan er met trots naar kijken. Hopen dat dat na vanavond nog steeds t geval zal zijn. Zondag zal de return in en tegen Pachuca zijn, die worden gezien als de grote favoriet! Ik zou zeggen, laat de underdog...of in dit geval beter de "underpuma" maar es ff zien aan die Pachuca waar ze toe in staat zijn.....GOYA GOYA, CACHUN CACHUN RA RA, CACHUN CACHUN RA RA, GOYA UNIVERSIDAD!!!!

Trabajo

Ook zijn jullie vast wel benieuwd naar mn werk, want dat is per slot van rekening waarvoor ik hier voornamelijk naar toe ben gekomen. Zoals meerderen wel weten, door mijn eerdere vele aanwezigheid op msn, facebook, hyves, skype en deze weblog, waren mijn eerste 2 a 2,5 maand niet bijster interessant qua werk. Ondanks veel verzoek van mijn kant om werk te ontvangen, kwam er niet veel door. Wel ben ik bezig geweest met aantal dingen zoals t schrijven van 1 editie van t bedrijfsmagazine Fermacazine, het zoeken naar bedrijven in Nederland die willen investeren samen met ons in de mexicaanse energiemarkt en verder nog andere kleinere bezigheden. Maar echt verantwoordelijkheid en uitdaging en drukte had ik niet. MAAR, dat is gelukkkig veranderd. Ik was er zelf al flink zat van dat ik niet echt veel leerde en was van mening dat dat toch wel erg belangrijk zou zijn tijdens mijn maanden hier, en verder door gesprekken met meerdere mensen ben ik uiteindelijk veranderd in aanpak. Ik heb op eigen iniotitatief besloten om Visual Basics for Applications te gaan leren. Een programma dom te programmeren, vooral op gebied van excel met maken van macros. Is dus het leren van coderen waarmee je uiteindelijk geautomatiseerde modellen en berekeningen kan laten maken door Excel. Nog veel meer, maar niet echt boeiend om allemaal uit te leggen nu. Ik was dik een week echt dag in dag uit hard ermee bezig, totdat ik vanaf vorige week ineens van mijn "baas" Rufino werk kreeg, echt interessant en zeer leerzaam. Het analyseren van het niet hebben binnegehaald van een miljoenenproject bij een aanbesteding voor aanleg en exploitatie van een pijpleiding. Ben dus diep de situatie ingedoken en heb veel geleerd over het complexe finbanciele model die ze hebben gebruikt voot de berekening van het hele project en dus het bod dat is uitgebracht. Vervolgens is mijn doel de komende weken om dit enorm complexe en supergrote model te verbeteren door t meer geautomatiseerd en overzichtelijk te maken. Flinke klus, maar zeker uitdaging. EN erg waardevol voor t bedrijf want dit model zal worden gebruikt voor al de toekomstige projectvoorstellen en project administratie. Verder heb ik vorige week en deze week allerlei andere opdrachtjes van Rufino gekregen, dus ziet er echt heel goed uit nu. tegelijkertijd ook best veel overgewerkt, tot vorige weekwoensdag zelfs tot 22.30 in de avond, maa geen probleem. Ben daardoor vaak wel erg moe deze weken, maar zeker ook erg tevreden en dat telt in het leven!!! Kortom, alles hieer is nu eigenlijk gewoon erg goed, buiten t werk al vanaf t begin, maar nu ook in t werk zelf!

Los fines de semana
En verder dus de weekenden waarover ik tot nu toe eigenlijk t meest heb geschreven op mijn weblog. Nog altijd zijn ze erg goed! Veel feestjes gehad, genoeg Coronaas en Tequilla genuttigt en vooral gewoon hele leuke tijd met allerlei vrienden doorgebracht. Afgelopen weekend ben ik voor t eerst weer es naar Tepoztlan geweest naar mn tante en dit maal ook mijn nicht die was overgekomen uit Houston (USA) om haar verjaardag te vieren. Ik had een vriendin meegenomen, Maru uit Toluca, en met zn allen gewoon erg relaxte en gezellige twee dagen gehad. Was goed om na ongeveer 7 weken weer eens daar te zijn geweest!! Weekend ervoor dus in de stad gebleven en vrijdag en zaterdagavond en nacht feest gehad en zaterdagmiddag dus naar Pumas kwartfinale geweest.... Voor de komende ongeveer 7 weekenden die me nog resteren tijdens mijn werkende periode hier in Mexico heb ik nog zeker 5 echte wensen waar ik heen wil. Naar Veracruz (Oostkust aan de baai), Teutihuacan (machtige tempels een anderhalf uur uit Mexico City, wereldberoemd!), naar de stad Tequilla met de Tequilla Express (rondleiding in DE stad/omgeving van de bekende drank), Guadalajara (schijnen de mooiste vrouwen van Mexico te zijn....hmmmm) en Puebla (anderhalf uur hier vandaan, mooie stad). Zal wel lastig worden om ze allen nog te doen, maar we zullen zien. Na deze weken zal ik vanaf ongeveer 17 juli stoppen met werken en dan vanaf 18-19 juli tot begin augustus reizen naar t hele oostelijke deel van Mexico met schitterend landschap en vele Maya tempels, zie ik echt enorm naar uit daar twee weken rond te reizen. Daarna hoop ik nog op 6 dagen Cuba feesten met aantal goede vrienden van hier en dan tsja, daarna, gaat er een vliegtuig terug naar Nederland met mijn persoontje aan boord. Vermoedelijk zal ik de maandag de 10e of de maandag de 17e van Augustus weer aankomen op Schiphol!! En dan hoop ik jullie allen weer te zien!!!! Zie ik ook heel erg naar uit, geloof me!! Want leventje in Nederland, en vooral jullie allen mis ik best wel.......DUS, tot dan!!!

PUMAS!!!!! GOYA GOYA CACHUN CACHUN RA RA!!!

We schrijven de datum 16 mei 2009, locatie Estadio Olímpico Universitario, Mexico City. Capaciteit ruim 60.000, thuishaven van het wereldberoemde voetbalteam PUMAS. Van origine het voetbalteam van de grootste universiteit van heel Latijns Amerika die zo´n 300.000 studenten telt, genaamd UNAM (Universidad Nacional Autónoma de México).

Nadat mn ouders een aantal jaren terug voor t eerst in Mexico waren geweest hadden ze mij bij terugkomst het sportonderdeel van een mexicaanse krant gegeven, kortom voetbalnieuws. Ik weet er weinig meer van, maar de naam PUMAS was mij bijgebleven. Vervolgens in Zuid-Korea werd bekend dat Carlos, mijn toemalige buurman op campus en tevens nog altijd goede vriend hier ook voor PUMAS was. Kortom, bij aankomst hier werd al vrij snel duidelijk dat PUMAS mijn favoriet zou zijn. Na al een wedstrijd van dit team te hebben gezien tijdens mijn verblijf in San Luis Potosi was het dan toch eindelijk tijd om ook de thuisbasis een bezoek te brengen. En dan wel voor de returnmatch van de kwartfinale in de league tegen Tecos uit Guadalajara. De eerste match van dit tweeluik was de woensdag ervoor geëindigd in een 2-0 winst voor Tecos. Nu zou een winst met een verschil van minimaal twee doelpunten daardoor genoeg zijn voor de halve finale aangezien PUMAS hoger in de lijst geeindigd was in het lopende seizoen. Kortom, een zware taak maar zeker niet onmogelijk!!

Na in de ochtend eerst nog met een zwaar brak hoofd en weinig slaap vanwege stappen tot 4 uur in de nacht ervoor te hebben gevoetbalt met het Fermaca team was het in de middag dan toch echt tijd voor de match!!! Overigens, in de ochtend ondanks een grandioze misser voor open goal 10 minuten voor tijd bij een 3-3 stand hebben we toch nog met 4-3 gewonnen dankzij....ja ja, dan toch 5 minuten voor tijd een goal van mij. Daar kwam ik dan ff goed weg, want na de misser stond ik toch enigszins voor lul.... Goed, dit resultaat moest wel een voorbode voor succes in de ´Echte´ match zijn.

Zoals op de foto te zien was ik dus niet enorm fit die dag met een flinke kater en een moe en flink rood hoofd. Maargoed, het bekende medicijn is eenvoudig te verkrijgen, namelijk CERVEZA!! Dus daar hebben we tijdens de wedstrijd gretig gebruik van gemaakt... Met we bedoel ik dus een colega van t werk, Israel, en ik. Maar in werkelijkheid was eigenlijk t hele vak of zelfs stadion samen aanwezig om de nodige steun te verlenen aan de mannen in het wit met de gouden Puma op de voorzijde van t schirt.

Zeer welkom was er gedurende ongeveer een uur voor het fluitsignaal wat vermaak georganiseerd in de vorm van, je raadt het al, schone dames in prettige outfits. Deze wil ik de liefhebber niet onthouden, ookal hou ik het maar bij 1 foto. Op aanvraag zijn meer foto´s beschikbaar voor bezichtiging. Verder is nog een filmpje van de blauwe dames te zien in actie, onderaan dit bericht. Goed, het doel was duidelijk, een verschil van twee goals realiseren. Gedurende de gehele eerste helft was PUMAS duidelijk beter en waren er ook kansen, maar de bal wilde er maar niet in. Uiteraard was het wel genieten, want de sfeer was erg goed. EN dit ondanks het feit dat het stadion slecht half vol zat in verband met maatregelen tegen de Mexicaanse griep die dus bepaald had dat slecht 50% capaciteit mocht worden benut. Het leek tijdens de rust toch wel duidelijk dat de missie nu wel erg moeilijk zou worden, maar wonderbaarlijk werd zeer kort na de rust het balletje in het netje getikt...kortom GOAL!!!! Iedereen helemaal gek!!! Wat een feest....en dan nog met een redelijke hoeveelheid biertjes op maakt het toch extra indrukwekkend!! Nu was nog slecht 1 goal nodig en t publiek ging er nog eens extra achter staan, met de steeds terugkomende geweldige yell:

GOYA GOYA!!!! CACHUN CACHUN RA RA

CACHUN CACHUN RA RA

GOYA!!!!!

UNIVERSIDAD!!!!

Na lang wachten en enigszins angstig te zijn geworden dat t er misschien wel niet meer in zou zitten aangezien we al de 85ste minuut op de klok zagen werden we dan toch nog beloond voor al het harde werken in de vorm van schreeuwen, zingen, en natuurlijk geld doneren voor t vele bier. GOALLLLLLLLLL 2-0!!!! De broodnodige goal was gemaakt!!! PUMAS!!! Geweldig, iedereen helemaal dol, wat een sfeer! En wat een trots om t zelf t prachtige shirt ook te dragen! (die ik overigens gekocht heb die dag voor de match buiten t stadion). De wedstrijd was gespeeld, de tegenstand was gebroken....en toevallig tijdens het maken van een filmpje na deze 2e goal en algehele vreugde werden we ook nog voorzien van een 3e goal..... Deze is te zien op t filmpje hieronder.... Geweldig...OP naar de halve finale!!!

Na t fluitsignaal nog vrij lang na genoten met allerlei supporters in ons vak zoals te zien is op de foto links van Israel en ik samen met een stelletje andere gekke lui.....als je wint heb je vrienden! Maargoed, er was dan toch wel een eind gekomen aan deze geweldige middag en dus begingen we ons naar de uitgang waar we buiten een flinke lading politie aantroffen die hier zeker nodig is. In dit geval was er de winst dus er was enkel feeststemming en dus was er voor deze blauwe rakkers niet veel meer te doen dan enkel stoer kijken, maar het schijnt dat dit gezellige supportersvolkje bij verlies flink los kan gaan en dus politie in de buurt wel gewenst is. Desalnietemin, wat een feest! Ik ben weer een enorme ervaring rijker. EN, t goede nieuws is dat inmiddels afgelopen woensdag de eerste halve finale wedstrijd door PUMAS gewonnen is tegen en in Puebla met 1-2. Goed nieuws dus, want nu is een verlies met 1 goal verschil of elk beter resultaat morgen in de tweede wedstrijd in het bovengenoemde stadion al genoeg voor het bereiken van de finale!!! Die zeer vermoedelijk gespeeld zal worden tegen het ijzersterke Pachuca, een anderhalf uur ten noorden van Mexico City. Volgendeweek donderdag zal dan de eerste match plaatsvinden in dus dit stadion en dan de zondag erop de allesbeslissende tweede match in t stadion van de vijand, Pachuca! Uiteraard zal ik alles in werking stellen om bij zo mogelijk beide wedstrijden aanwezig te zijn....want de liefde voor dit team is aanwezig, ik wil erbij zijn, niets missen!!! Misschien dan na het dramtische seizoen van mijn echte liefde Ajax, dat er dan hier nog een succes te halen valt. Publieke opinie hier is overigens dat PUMAS weinig kans maakt tegen Pachuca, dus we zitten in de underdog position......laat maar komen die grapjassen!!

JE kan eventueel na op play te hebben gedrukt vervolgens het knopje "HQ" (high quality) aanklikken voor scherper beeld...in geval van t eerste filmpje kan dit best interessant zijn heheheh

prettige dames.....strak outfitje, leuk dansje, niets te klagen!

De yell van het team......GOYA GOYA .....(zie in t bericht hierboven voor de tekst)

De derde goal, die weliswaar niet meer van belang was, maar wel voor een goed feest zorgde!

La influenza, no importa, fiesta en SLP!!

Zoals jullie allen inmiddels weten hebben we momenteel dus wat gezeur in de wereld met een of andere varkensgriepje. Erg vervelend natuurlijk, want zoals eerder op mijn blog te lezen was werden mijn plannen flink aangetast door dit gedoe en voelde ik me er bovendien ook bepaald niet gemakkelijk of veilig bij. Dus na een volle week van ongemak en toch ook wel portie angst of gevoel van opgeslotenheid hier in Mexico City werd dan toch bekend dat Fermaca besloten had gehoor te geven aan de president Calderon om het bedrijf te sluiten tot en met dinsdag 5 mei. Daarbij kwam nog dat vrijdag bij voorbaat al een feestdag was, dus van vrijdag tot woensdag vrij!!! Uiteraard had ik TOTAAL geen behoefte om nog eens 5 dagen in deze stad te blijven en dan ook nog zonder te kunnen werken dus nog vervelender aangezien er niets te doen is, dus de bus was mijn oplossing. Deze werd nog wel gezien als enigszins risicovol, maar het kon mij op dat moment even niet veel doen...ik moest gewoon weg. Na wat wikken en wegen en bellen met verschillende mensen kwam toch het idee weer boven omn naar San Luis Potosi te gaan, aangezien ik daar duidelijk de meesteb vrienden heb en echt heel goed op kan schieten met hun. En wat wil je nog meer met dagen als deze waar er niets mogelijk was en je dus beperkt bleef tot het verblijven met familie of vrienden in huis.....

Ik, Carlos, Matta, Guillermo & ....oeps, vergeten...

Kort samengevat bestonden mijn dagen in San Luis van vrijdagmiddag tot een uurtje of 21.00 op de maandagavond uit feest! In deze dagen verschillende feestjes gehad bij mensen thuis, waaronder de uitblinker zaterdagmiddag bij Oscar Luna, die jarig was en een poolparty gaf! (voor de oplettende lezer/kijker, dit was de tweede keer feest daar dat ik erbij was. De vorige keer dat ik in SLP was gaf zijn zus haar verjaardagsfuif, met onder andere de ´Piñata´, remember??) En ons motto was dat de influenza of de kans om het te krijgen bestreden kon worden met.....naja je raadt t vast al........een biertje of tequillaatje op zn tijd! Zeg maar, er was veel tijd! hahha......Maar dat maakte t weekend wel ontzettend gaaf, zeer goede tijd gehad!

In t zwembad met bier in de hand, vrienden om je heen en uiteraard ook best leuk een aantal dames....

Op de zaterdag was er in de middag tijd voor een goede lunch (hmmwha, misschien wast eigenlijk meer ontbijt) in een heerlijk visrestuarantje, die zich kennelijk weinig van de overheidsmaatregelen van verplichte sluiting aantrok. En verder zie je nog een foto van mij en een heerlijke Michelada! Voor degenen die t niet kennen, er zijn verschillende soorten. De officiele michelada is voor zover ik begrepen heb bier met daarin een flinke lading lemon-juice en zout op de rand van het glas. Dan heb je nog een michelada Cubana die naast de normale versie ook nog tabasco saus, wourchester sauce, maggi en chillipowder bevat....erg lekker!!! MAAR, voor velen van ons Nederlanders vermoedelijk ook als erg zout bevonden. En dan heb je ook nog de, op de afbeelding te zien, Michelada con Clamato. Das de Cubana maar dan met als toevoeging soort tomatensap met nog een of ander ingredient. Deze versie is na grondig onderzoek toch zeker wel mijn favoriet!! (al deze namen en de inhoud ervan verschilt erg per regio, dus misschien wijkt mijn uitleg af van wat jij eventueel dacht of hebt ervaren......zoja, let me know, ben benieuwd!) Dit glas bevat 2 flesjes 0.33 Pacifico bier (merk) en 20% clamato en andere bovengenoemde ingredienten. Zoals te zien is dus op de rand van het glas en flinke hoeveelheid chillipowder en zout aangebracht, moest er ff aan wennen, maar wil nu nir meer zonder!! hahaha

de moeder van C&K, Carlos, Guillermo, Tita, Karina, Nayeli, ik, Alex Ik met: Michelada con Clamato! Heerlijk

Ik kan nog veel meer vertellen van deze topdagen, maar geloof dat t idee wel duidelijk is zo, of niet soms?? Heb zoals altijd weer ff een paar filmpjes toegevoegd die nog verder kunnen illustreren hoe t een beetje was.... Ten eerste een filmpje van de poolparty, waar we op dat moment even allemaal onze energie in het ballenmeppen stopten...Deze part duurde overigens van 14.00 uur in de middag tot iets van 02.00 in de nacht, dus je kan je voorstellen dat t dus echt een succes was aangezien ik me geen seconde verveelt heb......

Bier, dames, zwembad, lekker weer en goede muziek......tsja, duidelijke zaak!!

Dit is het hele ´lieve´ hondje van Carlos en Karina.... In een eerdere blog heb ik al aangegeven dat dat rotbeest me elke ochtend wakker blafte rond een uurtje of 8! Nou, ze was heel braaf dit weekend en heeft dit nauwelijks weer ondernomen. MAAR, haar tempramentje was niet anders, echt de gehele dag als je in haa buurt kwam begon ze te brommen en te blaffen zoals op dit filmpje....EN niet omdat ik onbekend ben, want ze doet t echt bij iedereen...gewoon een vervelend beestje, maar uiteindelijk ook wel reden tot vermaak voor ons, want heeft ook wel wat zo´n boos beestje met zo´n lelijke kop met scheve tanden...hahaha

En hier nog een filmpje van de laatste middag (maandag) in een restuarantje waar we tortas (belegde broodjes) en Quesadillas hebben gegeten. Op dit filmpje is iedereen te zien die ook mee was naar Ixtapa (behalve Karina, want die maakt t filmpje en de vader van hun want die was er nu niet bij, helaas hahahha). Voor alle duidelijkheid, ik geloof dat de bedoeling was dat ze probeerden Nederlands te spreken....naja, wat is ons oordeel??? hahahaa. Bovendien zijn de mensen die voor jullie gezien links van mij zitten en met zn tweeen in beeld komen de zus van het meisje (Nayeli) naast mij en de vriend van haar zus en die waren niet mee naar Ixtapa...

Goed, dit was t weer voor dit blogbericht, binnenkort weer meer van mijn mexicaanse avonturen! EN zonder varkensgezeur mag ik hopen hahahaa