La primera semana en DF

Jaja, ik zit inmiddels al weer ruim een week in Mexico en ik heb ontzettend veel nieuwe dingen meegemaakt en leuke mensen ontmoet en dus ook mn eerste werkweek gehad. Ik moet natuurlijk nog wel enorm wennen aan deze stad die, voor overigens door de meesten van jullie (inclusief mijzelf voor mijn komst hier) México City genoemd wordt. Dit wordt hier niet als hetzelfde gezien. De benaming Ciudad de México wordt nauwelijks gebruikt, en voor Mexicanen heeft deze stad simpelweg de naam 'México', 'La Ciudad' of EL DF ("day effay") - the Distrito Federal. Het land wordt dan ook vaak 'La República' of soms in gesprekken 'La Patria' genoemd.

Tot zover dan de korte cultuur-les. Zoals in mijn vorige bericht al te zien was ga ik dus elke dag met de bus heen en weer naar mn werk, wat op de eerste twee dagen na eigenlijk toch best makkelijk is. Zodra je t weet is het easy, maar t probleem blijft dat je het openbaar vervoer niet zomaar even snapt. Elke buslijn heeft wel een bestemmingsnaam op het raam, maar wat de tussenstations zijn, of wanneer ze komen blijft een raadsel. Ben benieuwd hoe ik over een paar maanden denk over deze stad, en hoeveel ik gezien zal hebben.

Het werk is erg leuk, met ontzettend aardige, gezellige collegas van alle leeftijden. Vanaf de eerste dag maak ik al met iedereen die ik tegen kom even een praatje en schud ik de hand of in geval van een vrouwelijk persoon een kus op de wang wat hier gebruikelijk is. Geregeld komt het voor dat ik zeker een uur helemaal niet werk, maar gewoon bij anderen langs ga om te praten over van alles en nog wat. Kortom, ik leer de mensen goed kennen en ga mede daardoor met veel plezier naar mn werk elke dag. Qua werk ben ik de financiele administratie van een groot infrastructureel project aan het doornemen en optimaliseren door het overzichtelijker te maken en de slordige fouten eruit te halen. Hierbij is het erg interessant voor me, aangezien er ergens in April een soortgelijk project van start zal gaan en ik, samen met Adriana, een meid van geloof 25 jaar, zal proberen van begin af aan alles administratief gezien efficient op te zetten aan de hand van uitgebreide en gelinkte excel-files. Kortom, ik geloof dat ik ook nog wel van waarde zal kunnen zijn in de komende maanden, wat me erg goed doet.

Verder is qua contacten in t bedrijf erg leuk dat je bij de ingang bij de poort elke dag al een praatje maakt met de portier, vervolgens bij de binnenkomst in het halletje met de telefonisten praat en daarna al de kamertjes langs gaat en kort (of wat langer) ff gedag zegt. Verder is er iemand die het terrein schoon houdt, genaamd Victor, ook wel "Don Vic" van een jaar of 60 schat ik. Dan heb je nog de koffieman bij de naam Angel, die tegelijkertijd coach is van het Fermaca voetbalteam. Aparte vogel die niet wil dat andere mensen in het bedrijf het koffiezetapparaat gebruiken, omdat hij denkt dat hij de enige is die het kan. En erg leuk is de kok, bij wie ik steeds ff binnen loop voordat ik aan tafel ga voor het dagelijkse 3-gangen menu als lunch. Deze kok, Pollo, is een ontzettend aardige en gezellige kerel die me steeds laat zien wat de dag erna op het bord zal komen. Erg leuk.... en zo zijn er nog wel meer...

Mijn kamer waar ik vorige week dinsdagavond na mn werk naartoe ben gegaan met al mn spullen is in een gezellige, traditionele en zeker ook welgestelde en relatief veilige wijk in DF. Er zijn erg veel eetgelegenheden, winkeltjes, en standjes op straat waar van alles te zien en te koop is. De sfeer is erg gemoedelijk en prettig om in rond te lopen. Dus daar heb ik zeker geluk mee, want er zijn vele wijken in DF die zeker niet zo gezellig maar voornamelijk ook veilig zullen zijn. Goed, ik woon bij een vrouw (+/-55 jaar) en haar zoon (34) in huis. Of eigenlijk niet echt in huis, aangezien ik via een zijgangetje door het huis in de keuken terecht kom en daar vervolgens via de achterdeur en een 2 verdieping hoge wenteltrap aankom bij mijn kamerdeur (buiten dus). De kamer zelf is denk ik ongeveer 15 m2 waarvan 4m2 douche en toiletruimte is. Verder staat er een bed met een dun en hard matras (ja, boys from Korea, als jullie dit lezen, het is netzo als op de campus van Ajou), een grote soort van inbouwkast met twee grote schuifdeuren, een bureautje met stoel (waar ik nu op zit) en een koelkast. In principe dus alles wat ik nodig heb.

Goed, ik denk dat jullie wel weer moe zullen zijn van dit lange verhaal dus ik laat mijn querty-toetsenbord maar weer es met rust. Binnenkort zal ik wat foto's toevoegen van mijn kamer en van mijn werk. En wie weet willen mensen wel op de foto, zoals de mensen zie ik hierboven heb beschreven....

Voor nu, weltrusten allemaal (of goedemorgen als dat beter uitkomt....)

Saludo de México!!